مىفرمايد : « اى بندگان خدا ! تقواى الهى پيشه كنيد در راستاى هدفى كه شما را براى آن آفريده » ( فاتّقوا اللّه عباد اللّه جهة ما خلقكم له « 1 » ) .
به يقين ، آفرينش انسان هدفى داشته :
« أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً »
، « 2 » آيا انسان گمان مىكند بىهدف رها مىشودو به يقين دستيابى به هدف آفرينش ، بدون تقوا حاصل نمىشود ، هدف اين بوده كه انسان در مسير بندگى خدا گام بردارد و به جوار قرب الهى برسد و هر روز مشمول رحمت و صاحب كمال تازهاى شود ، واضح است پيمودن اين راه ، تنها با بال و پر معرفت و تقوا ميسّر است .
سپس توضيح بيشترى داده ، مىفرمايد : « از مخالفت فرمانش بر حذر باشيد ! آنچنان كه به شما هشدار داده » ( و احذروا منه كنه « 3 » ما حذّركم من نفسه ) .
تعبير به « كنه » اشارهء لطيفى به اين حقيقت است كه در برابر هشدارهاى الهى تنها به ظواهر قناعت نكنيد و صورت را بر معنا مقدّم نداريد ، بلكه به عمق اين هشدارها برسيد و رضا و خشنودى خدا را بطلبيد .
در پايان آثار پربار تقوا را بيان كرده ، مىفرمايد : « بدين وسيله استحقاق آنچه را به شما وعده داده است ، پيدا كنيد ، كه وعدهء او صادق و قطعى است ، و به اين طريق از وحشت روز رستاخيز در امان بمانيد » ( و استحقوا منه ما أعدّ لكم بالتّنجّز « 4 » لصدق ميعاده ، و الحذر من هول معاده ) .
تعبيرات امام عليه السّلام در اينجا ، اشاره به آياتى مانند آيهء « نهم » سورهء « مائده » است كه مىفرمايد :
« وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ »
خداوند به
هامش
( 1 ) در اينكه جملهء « جهة ما خلقكم له » « ظرف » است يا « مفعول به » براى فعل مقدّر ، يا « مفعول لأجله » احتمالات متعدّدى داده شده است ، ولى شايد احتمال اوّل از همه روشنتر باشد .
( 2 ) سورهء قيامت ، آيهء 36 .
( 3 ) « كنه » به معناى حقيقت و باطن چيزى است و گاه به معناى سرانجام و پايان وقت چيزى آمده است و در جملهء بالا همان معناى اوّل منظور شده است .
( 4 ) « تنجّز » از مادّهء « نجز » ( بر وزن عجز ) به معنان انجام دادن چيزى است و غالبا در مورد وفاى به عهد ، به كار مىرود و « تنجّز » به معناى مطالبهء انجام چيزى ، يا مطالبهء وفاى به عهد است .