ما أصف من دار أوّلها عناء ، و آخرها فناء ! في حلالها حساب ، و في حرامها عقاب . من استغنى فيها فتن ، و من افتقر فيها حزن ، و من ساعاها فاتته ، و من قعد عنها و اتته ، و من أبصر بها بصّرته ، و من أبصر إليها أعمته .
ترجمه
من چگونه توصيف كنم سرايى را كه آغاز آن سختى و مشقّت است و پايانش نيستى و فناست . در حلالش حساب و در حرامش عقاب است ، آن كس كه در آن ثروتمند شود با انواع آزمايشها روبرو مىشود و آن كس كه فقير گردد ، محزون مىشود . كسى كه به سرعت به دنبال آن برود به آن نمىرسد و كسى كه آن را رها سازد ، به او روى مىآورد . آن كس كه با دنيا بنگرد به او بصيرت و بينايى مىبخشد و آن كس كه به دنيا بنگرد نابينايش مىكند .
شرح و تفسير
دنيا وسيله است ، نه هدف !
امام عليه السّلام در اين سخن فصيح و بليغ خود ، در بيان اوصاف دنيا ده جمله ذكر فرموده است .
در نخستين جمله مىفرمايد : « من چگونه توصيف كنم سرايى را كه آغاز آن