به جان آدمى ! و آن كس كه آن را آفريده ( و ) منظّم ساخته ، سپس فجور و تقوا ( شرّ و خيرش ) را به او الهام كرده است » « 1 » .
در واقع راه و چاه و عوامل سعادت و شقاوت را به او نشان داده است ، بى آن كه او را مجبور به پذيرش چيزى كند ، او در پيمودن هر دو راه مختار است و به همين دليل ، در برابر خداوند و وجدان خويش مسئوليّت دارد .
هامش
( 1 ) سورهء شمس ، آيات 7 - 8 .