بخش اوّل
الّلهمّ داحى المدحوّات ، و داعم المسموكات ، و جابل القلوب على فطرتها : شقيّها و سعيدها
ترجمه
بار خدايا ! اى گسترانندهء گستردهها ، و اى نگهدارندهء آسمانهاى رفيع ، و اى كسى كه دلها را با فطرتهاى ويژه آفريدى : هم آنان كه سرانجام به بدبختى گراييدند و هم آنان كه سعادتمند شدند .
شرح و تفسير
اى نگهدارندهء آسمانهاى رفيع
در اين بخش از خطبهء امام عليه السّلام خداوند را به سه صفت از صفات والايش مىستايد ، عرضه مىدارد : « بار خدايا ! اى گسترانندهء گستردهها ، و اى نگهدارندهء آسمانهاى رفيع ، و اى كسى كه دلها را با فطرتهاى ويژه آفريدى : هم آنان كه سرانجام به بدبختى گراييدند و هم آنان كه سعادتمند شدند .
( الّلهمّ داحى « 1 » المدحوّات ، و داعم « 2 » المسموكات « 3 » ، و جابل « 4 » القلوب على فطرتها : شقيّها و سعيدها )
هامش
( 1 ) « داحى » از مادّهء « دحو » ( بر وزن محو ) به معناى گسترش دادن است و « دحو الأرض » اشاره به زمانى است كه خشكىها تدريجا از زير آب بيرون آمدند و گسترش يافتند .
( 2 ) « داعم » از مادّهء « دعم » ( بر وزن فهم ) به معناى صاف كردن كژىها است و از همين رو ، واژهء « دعامه » به معناى ستون به كار مىرود .
( 3 ) « مسموكات » از مادّهء « سمك » ( بر وزن سقف ) به معناى بر پا كردن و بلند نمودن است و به همين جهت اين واژه بر سقف نيز اطلاق مىشود .
( 4 ) « جابل » از مادّهء « جبل » ( بر وزن جبر ) به معناى آفريدن است .