آرى على عليه السّلام مىخواست اين گونه افراد را به سوى خود جذب كند و به راه حق دعوت نمايد . او هرگز تشنهء خون ريزى نبود ، بلكه تشنهء هدايت مردم بود . او شيفتهء مقام و حكومت نبود ، بلكه خواهان عدل و عدالت بود و هميشه سعى داشت تا ممكن است جنگى رخ ندهد و اگر جنگى رخ مىدهد ضايعات را به حد اقل برساند ، به همين دليل معمولا سعى داشت جنگ بعد از ظهر و حتى نزديكى غروب آغاز شود تا تاريكى شب آتش جنگ را خاموش سازد و خون مردم كمتر ريخته شود . و آنها كه مايل به كنارهگيرى از جنگ هستند از تاريكى شب استفاده كنند و كنار روند .
جمله « تعشو الى ضوئى » با توجه به اين كه « عشو » ( بر وزن ضرب ) به معنى تاريكى و عدم وضوح چيزى است ، اشاره به اين حقيقت است كه فضاى جامعه اسلامى را در آن روز تاريكى و ظلمت جهل و نادانى و تبليغات زيانبار فرا گرفته بود و تنها چراغى كه مىتوانست آن فضا را روشن كند نور امام و افكار او بود به همين دليل تا آنجا كه ممكن بود جنگ را به عقب مىانداخت . تا جايى كه گاهى افراد ناآگاه زبان به اعتراض مىگشودند و اين كار را ترس از مرگ و يا شك در برنامههاى دشمنان مىپنداشتند ، در حالى كه اين گونه امور در بارهء امام عليه السّلام براى آنها كه از روحياتش آگاه بودند ، اصلا مفهوم نداشت .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 624
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٦٢٤