هرگز به سراغ سراب نمىروند و عاشقانه به آب زلال و گوارا روى مىآورند .
اين هجوم عظيم و بىسابقه از يك سو دليل بر عظمت مقام امام عليه السّلام و از سوى ديگر دليل بر ناراحتى شديد مردم از وضع سابق بود و اين هر دو در خور بحثهاى گستردهء تاريخى است . « 1 »
2 - بر سر دو راهى جنگ و صلح ، و ايمان و كفر !
در بخش اخير خطبه مشاهده كرديم كه امام عليه السّلام خود را بر سر دو راهى مىبيند يا جنگ يا انكار آنچه پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آورده است .
اين به خاطر آن است كه جنگ با تام زشتىها و عواقب شوم و مرگبارش ، گاه تنها راه مبارزه با ظلم و فساد و بىعدالتى و تنها وسيلهء ريشه كن كردن فساد در زمين است .
به همين دليل يكى از اهداف متعدّد جنگ در قرآن مجيد خاموش كردن آتش فتنه و بازگشتن طاغيان و گردنكشان به سوى عدل الهى شمرده شده است :
« وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ »
« با آنها پيكار كنيد تا فتنه خاموش گردد » « 2 »
« فَقاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلى أَمْرِ اللَّهِ »
، « با گروه تجاوزگر و ظالم پيكار كنيد تا به فرمان خدا بازگردند » « 3 » و در چنين مواردى رهبران الهى ، عافيت طلبى را رها كرده و به استقبال شدايد جنگ و ناملايمات آن مىشتافتند ، چرا كه از دست دادن آرامش دنيا در برابر از دست دادن سعادت آخرت براى آنها دشوار نبود !
هامش
( 1 ) براى توضيح بيشتر مىتوانيد به شرح خطبهء شقشقيه ( خطبه سوم در جلد اول ) مراجعه فرماييد .
( 2 ) سورهء انفال ، آيهء 39 .
( 3 ) سورهء حجرات ، آيهء 9 .