خطبهء پنجاه و سوم « 1 » « في ذكرى يوم النحر و صفة الأضحية »
« در بيان روز عيد قربان و صفات قربانى » و من تمام الأضحية استشراف أذنها ، و سلامة عينها ، فإذا سلمت الأذن و العين سلمت الأضحية و تمّت ، و لو كانت عضباء القرن تجرّ رجلها إلى المنسك .
ترجمه
از شرايط كمال قربانى ، آن است كه گوشهايش صاف و برافراشته و چشمانش سالم باشد ، بنا بر اين هر گاه گوش و چشم قربانى سالم باشد قربانى كامل و سالم است هر چند شاخش شكسته باشد و با پاى لنگ به قربانگاه آيد .
هامش
( 1 ) سند خطبه : در كتاب « مصادر نهج البلاغه » آمده كه اين خطبه در واقع خطبهء مستقل نيست ( بلكه بخشى از خطبهء گذشته است كه امام عليه السّلام در روز عيد قربان ايراد فرموده است ) به همين دليل نسخهء « ابن ابى الحديد » كه صحيحترين نسخههاست آن را به عنوان بخشى از خطبهء گذشته شمرده ، و اين كه در ساير نسخهها به عنوان خطبهء مستقل آمده است احتمالا ، بلكه به يقين از اشتباه نويسندگان است ، شاهد اين سخن اين كه در كتاب « من لا يحضره الفقيه » ( جلد 1 صفحهء 461 ) و « مصباح المتهجّد » ( صفحهء 429 ) اين بخش به عنوان قسمتى از خطبهء سابق ذكر شده است ، اين نكته نيز حائز اهميّت است كه در كتاب « من لا يحضره الفقيه » به دنبال « تجرّ رجلها الى المنسك » اين جمله آمده است : « فلا تجزي » كه معنى جمله را به كلى دگرگون مىسازد ( مصادر نهج البلاغه جلد 2 صفحهء 23 ) و اين سخن بعيد به نظر نمىرسد ، هر چند ما طبق معمول ، مطابق روش نهج البلاغه صبحى صالح سير مىكنيم .