عنده أو غفران سيّئة أحصتها كتبه و حفظتها رسله لكان قليلا فيما أرجو لكم من ثوابه و أخاف عليكم من عقابه ) .
در اينجا امام عليه السّلام براى بيان نهايت كوشش در مقام تضرّع و زارى در پيشگاه خدا سه تشبيه را بيان فرموده ، نخست : نالهاى كه شتران به هنگام از دست دادن فرزندان خودسر مىدهند كه نالهاى است بسيار جانسوز و رقّت بار و هر شنوندهاى را تحت تأثير خود قرار مىدهد .
تشبيه دوم : نوحهگرى كبوتران است . ديدهايم كبوتران هنگامى كه دور هم جمع مىشوند گويى به صورت دسته جمعى نوحهگرى دارند .
« ابن منظور » در « لسان العرب » مىنويسد : هديل ( كه در جمله بالا آمده است ) گاه به معنى صداى كبوتر و گاه به معنى جوجه آن آمده است ، سپس از بعضى نقل مىكند كه اعراب چنين مىپندارند كه هديل جوجه كبوترى در عهد نوح عليه السّلام بوده كه تنها مىماند و از شدّت تشنگى مىميرد و از آن روز تمام كبوتران براى او نوحهگرى مىكنند .
تشبيه سوم : گريه و زارى راهبان و تاركان دنيا در ديرهايشان است كه در مراسم مختلف خود به صورت فردى يا دسته جمعى نوحهگرى مىكنند و چون رابطهء خود را از دنيا بريدهاند نوحهء آنها سوز ديگرى دارد .
امام عليه السّلام تنها به نوحهگرى پر شور و گريه زارى به درگاه خدا قناعت نمىفرمايد بلكه با جملهء ( خرجتم الى اللّه من الأموال و الاولاد ) اشاره به بالاترين ايثار و فداكارى در اين راه كرده و مىفرمايد : اگر از تمام امكانات زندگى نيز در اين راه براى رسيدن به قرب خدا و ثواب و پاداش او و نجات از عذاب الهى ، صرف نظر كنيد باز هم كم و ناچيز است .
دليل اين سخن كاملا روشن است ، براى اين كه تمام عمر دنيا از آغاز تا پايان و تمام نعمتها و ثروتهاى مادى از ازل تا ابد در برابر عمر آخرت و مواهب و نعمتهاى آن جهان ، لحظهاى زودگذر و نعمتى ناچيز و قطرهاى در برابر دريا است و بديهى
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 597
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٩٧