مىفرمايد :
« وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ »
« 1 » « رحمت من همهء موجودات را فرا گرفته است » . و نيز از زبان يعقوب پيامبر خدا مىفرمايد :
« لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ »
« 2 » « از رحمت خدا مأيوس نشويد كه تنها كافران از رحمت خدا مأيوس مىشوند » . از زبان پيامبر بزرگ ابراهيم نقل مىكند
« وَ مَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ »
« 3 » « چه كسى از رحمت پروردگارش مأيوس مىشود جز گمراهان ؟ ! » بنا بر اين انسان در هر شرايطى باشد و هر قدر آلوده به گناه گردد باز بايد به سوى خدا برگردد ، و از رحمتش مأيوس نباشد كه اين يأس كفر و ضلالت و بزرگترين گناهان است .
و در جمله دوم مىفرمايد : « و هيچ جا و هيچ كس از نعمتهايش خالى نيست » ( و لا مخلوّ من نعمته ) .
همان گونه كه در قرآن آمده :
« أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً »
« 4 » ، « آيا نديديد كه خداوند آنچه در آسمانها و زمين است مسخر شما كرده ، و نعمتهاى آشكار و پنهان خود را به طور گسترده بر شما ارزانى داشته است ؟ ! و براى تكميل اين سخن در جمله سوم اضافه مىكند « و از مغفرت و آمرزش او كسى نوميد نمىگردد » . ( و لا مأيوس من مغفرته ) .
چرا كه خودش فرموده :
« قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ »
« 5 » ، بگو اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كردهايد ! از رحمت خدا نوميد نشويد كه خدا همهء گناهان را مىآمرزد ، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است » .
اين جملههاى تكان دهنده كه با انواع لطف و عنايت الهى همراه است چنان
هامش
( 1 ) سورهء اعراف ، آيهء 156 .
( 2 ) سورهء يوسف ، آيهء 87 .
( 3 ) سورهء حجر ، آيهء 56 .
( 4 ) سورهء لقمان ، آيهء 20 .
( 5 ) سورهء زمر ، آيهء 53 .