جرير در اين مأموريت بسيار ناچيز بود ياران امام عليه السّلام پيشنهاد كردند كه حضرت عليه السّلام اعلام آماده باش جنگى كند .
امام عليه السّلام در پاسخ آنها چنين فرمود : « مهيّا شدن من براى جنگ ( با شاميان ) با اين كه جرير ( به عنوان فرستادهء من ) نزد آنها است ، سبب مىشود كه راه صلح را بر آنها ببندم ، و اگر بخواهند به كار نيكى ( اشاره به تسليم و بيعت و صلح است ) اقدام كنند آنها را منصرف سازم » ( إنّ استعدادي لحرب أهل الشّام و جرير عندهم ، إغلاق للشّام و صرف لأهله عن خير إن أرادوه ) .
اين سخن نشان مىدهد كه امام عليه السّلام به عنوان يك پيشواى بزرگ اسلامى جنگ را به عنوان يك راه حلّ قابل قبول براى حلّ اختلافات نمىپذيرد ، بلكه راه صلح را به روى مخالفين باز مىگذارد و بر آنها اتمام حجّت مىكند ، هر گاه تمام درهاى صلح بسته شد آن گاه جنگ را به عنوان آخرين درمان يا به تعبيرى ديگر يك جراحى ضرورى اجتماعى ، با اكراه ، پذيرا مىشود .
قابل توجه اين كه امام عليه السّلام روى عقيده معاويه تكيه نمىكند ، بلكه به افكار عمومى مردم شام مىانديشد مىفرمايد : ( اغلاق « 1 » للشّام ) ( موجب بسته شدن شام مىشود ) و در جايى ديگر مىگويد : « و صرف لاهله عن خير ان ارادوه » .
اشاره به اين كه نبايد شاميان را بىدليل به راه جنگ كشاند ، و از نيّت خير و صلح و سازش و تسليم بازداشت .
گر چه اين ملاحظات براى گروهى از افراد داغ و آتشين ناراحت كننده است ، ولى پيشواى آگاه و بيدار نبايد در اين گونه مسائل تسليم احساسات تند و داغ شود ، و با خويشتن دارى و تسلط بر نفس آنچه را خدا مىپسندد و عقل و منطق فرمان مىدهد انجام دهد .
سپس براى اين كه مردم تصوّر نكنند اين انتظار تا مدّت نامحدودى ادامه خواهد يافت چنين مىافزايد : « من براى جرير وقتى تعيين نمودهام كه اگر تا آن زمان
هامش
( 1 ) « اغلاق » مصدر باب افعال است به معنى بستن آمده و معمولا در مورد بستن درها به كار مىرود .