تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 383

مساهمون:

ص٣٨٣

بخش اول

فقمت بالأمر حين فشلوا و تطلّعت حين تقبّعوا و نطقت حين تعتعوا و مضيت بنور اللّه حين وقفوا . و كنت أخفضهم صوتا و أعلاهم فوتا فطرت بعنانها و استبددت برهانها ، كالجبل لا تحرّكه القواصف و لا تزيله العواصف . لم يكن لأحد فيّ مهمز و لا لقائل فيّ مغمز .

ترجمه

« آن زمان كه ديگران به سستى گراييده بودند ، من ( براى دفاع از اسلام ) قيام كردم و آن گاه كه همگى خود را پنهان كرده بودند ، من آشكارا به ميدان آمدم و آن روز كه ديگران لب فرو بسته بودند ، من سخن گفتم . و هنگامى كه همگان از ترس سكون اختيار كرده بودند ، من با نور الهى به راه افتادم ، ( ليكن فرياد نمىزدم و جنجال به راه نمىانداختم ) صدايم از همه آهسته‌تر بود ، ولى از همه پيشگام‌تر بودم ، لذا بر مركب پيروزى سوار شدم ، زمامش را به دست گرفته ، به پرواز در آمدم و در اين ميدان مسابقه بر ديگران پيشى گرفتم ، مانند كوهى كه تند بادها قدرت شكستن آن را ندارند و طوفان‌ها نمىتوانند آن را از جاى بركنند ، پا بر جا ايستادم ، اين در حالى بود كه هيچ كس نمىتوانست عيبى بر من بگيرد و هيچ سخن چينى جاى طعنه در من نمىيافت .