بنا بر اين استفادهء از اين روش در برابر آن گروه خاص ، به عنوان دارو ، كارى است زيبنده و درمانى است منحصر به فرد .
تاريخ نشان مىدهد كه اين سخنان مؤثّر افتاد و گروه عظيمى از مردم كوفه به سوى لشكرگاه نخيله ، كه در نزديكى كوفه بود ، حركت كردند و آمادهء مبارزه با ياغيان شام شدند ، هر چند با نهايت تأسّف ، اجل مهلت نداد و امام عليه السّلام با ضربهء شمشير اشقى الآخرين ، ابن ملجم ، به شهادت رسيد .
شاهد ديگر اين سخن ، اين كه امام عليه السّلام در آغاز حكومتش ، از مردم كوفه تمجيد فراوان مىكرد ، « 1 » امّا هنگامى كه آنها به سستى گرويدند و لشكريان معاويه جسور شدند و هر روز ، بخشى از كشور اسلام را مورد حمله قرار مىدادند ، امام عليه السّلام به اين تعبيرات تند متوسّل شد .
هامش
( 1 ) به عنوان مثال به خطبهء 107 و 118 نهج البلاغه مراجعه كنيد .