مىكشاند ) « 1 » . » نكتهء مهمى كه از اين خطبه در اين رابطه استفاده مىشود ، اين است كه كسانى كه به خاطر نعمت الهى مورد حسد قرار مىگيرند ، نبايد به مقابله به مثل برخيزند ، بلكه تا آنجا كه مىتوانند شكرانهء نعمت را اين قرار بدهند كه با حسود مدارا كنند و با آب محبّت آتش حسد او را خاموش سازند .
اين سخن را با شعر يكى از شعراى عرب پايان مىدهيم ، آنجا كه مىگويد :
« اصبر على حسد الحسود فانّ صبرك قاتله * النّار تأكل نفسها ان لم تجد ما تأكله « 2 »
در برابر حسد حسود شكيبايى كن ! چرا كه شكيبايى تو او را از بين مىبرد ، زيرا آتش هنگامى كه چيزى را براى سوزاندن پيدا نكند ، خودش را مىخورد و از بين مىبرد .
هامش
( 1 ) غرر الحكم ، شمارهء 5242 .
( 2 ) بحار الانوار ، جلد 70 ، صفحهء 258 .