و به اين ترتيب هم به پيروزى معنوى دست يافتند و هم به قدرت و نعمتهاى مادّى و اينها همه از بركت قيام پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و نزول قرآن مجيد بود .
تعبير به « محلّتهم » اشاره به جايگاه شايستهاى است كه مىبايد انسان با فضيلت ، به آن برسد و تعبير به « منجاتهم » اشاره به نقطهء نجاتى است كه هيچ گونه جاى خوف و وحشت در آن نيست و نجات و رستگارى را تضمين مىكند .
و تعبير به « استقامت قناتهم » با توجه به اين كه ، « استقامت » به معناى راستى و پابرجايى ، و « قناة » به معناى « نيزه » است ، اشاره به قوّت و قدرت و پيروزى و غلبه بر دشمنان است .
بعضى از شارحان نهج البلاغه ، استقامت را در اينجا ، اشاره به صاف بودن نيزهها كه كنايهاى است از انتظام امور و نظم حكومت و دولت و جامعه و قوّت و قدرت ، دانستهاند ، ولى با توجه به اين كه نيزه معمولا راست و مستقيم است و اگر كج شود مىشكند و قابل راست كردن نيست ( زيرا آن را از چوب مىساختند نه از فلزات ) ممكن است اين تعبير اشاره به آرامش و اطمينان خاطر باشد ، چرا كه سربازان در هنگام آرامش پاى نيزههاى خود را در زمين فرو مىكردند و به صورت صاف و مستقيم باقى مىماند و اين نشان مىداد كه آنها از حملهء دشمن در امانند و خيالشان راحت است .
تعبير به « اطمأنّت صفاتهم » با توجه به اين كه « صفات » به معناى سنگ صاف و بزرگ و محكم است ، اشاره به اين نكته است كه در پرتو ظهور اسلام و قيام رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم جايگاه آنها محكم و مطمئن و جاى پايشان در زندگى فردى و اجتماعى مستقر و ثابت گرديد . در بيابانهايى كه عرب رفت و آمد داشت ، غالبا شنهائى نرم و متحرك بود و عبور از آنها ، حتّى ايستادن روى آنها ، خالى از لغزش و اضطراب و اشكال نبود ، ولى هنگامى كه روى سنگهاى بزرگ و محكم و صاف قرار مىگرفتند ، هم نشست و برخاستشان آسان بود و هم راه رفتنشان .
سپس امام عليه السّلام در ادامهء اين سخن مىافزايد : به خدا سوگند ! من به دنبال اين
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 298
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٩٨