گروه تمام تلاش و كوشش خود را به كار مىگيرند تا قارونى شوند يا فرعونى يا سامرى .
افرادى مانند آتش افروزان جنگ جمل و جنگ صفين ، از مصاديق روشن اين گروه بودند . بعضى براى مال و بعضى براى مقام و قدرت و بعضى براى تكيه زدن بر جاى پيامبر اسلام ، دست به آن همه شرّ و فساد و تباهى زدند .
سپس امام عليه السّلام به نتيجهء كار آنها اشاره فرموده مىگويد :
« چه بد تجارتى است كه تو ( اى انسان فاسد و طغيانگر ) براى خود فراهم ساختهاى : دنيا را بهاى خويشتن مىبينى و آن را با پاداشهايى كه نزد خدا است ( و پروردگارت به تو وعده داده است ) معاوضه مىكنى ! ، « و لبئس المتجر أن ترى الدّنيا لنفسك ثمنا ، و ممّا لك عند اللّه عوضا ! » طبيعى است كه اين گروه شرور و فاسد - كه براى رسيدن به مال و مقام دست و پا مىزنند - نه قانون خدا را به رسميّت مىشناسد و نه به نداى وجدان گوش فرا مىدهند و نه تسليم فرمان عقلند . آنها اين سرمايههاى گرانبها را با آن ثمن نجس و بهاى اندك مبادله مىكنند و دين و ايمان خود را ، به متاع زودگذر دنيا ، مىفروشند ، همان گونه كه قرآن ، در بارهء امثال آنان مىفرمايد :
« أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ »
« 1 » .
آنان كسانى هستند كه هدايت را به گمراهى فروختهاند و اين تجارت آنان سودى نداده و هدايت نيافتهاند .
اين در حالى است كه سرمايههاى وجودى انسان ، آن قدر گرانقدر و گرانبها است كه اگر به چيزى جز رضاى خدا و بهشت جاويدان بفروشد ، به يقين زيان كرده است ، همان گونه كه قرآن در بارهء خود مولا مىفرمايد :
« وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ »
« 2 » .
بعضى از مردم ( با ايمان و فداكار ، مانند على عليه السّلام در ليلة المبيت ) جان خود را
هامش
( 1 ) سورهء بقره ، آيهء 16 .
( 2 ) سورهء بقره ، آيهء 207 .