بنى غامد - ) به شهر انبار ، حمله كرده و لشكر او ، وارد آن شهر شدهاند و حسّان بن حسّان بكرى ( فرماندار و نمايندهء من ) را كشته و مرزبانان شما را از آن سرزمين بيرون رانده است . به من خبر رسيده است كه يكى از آنها ، به خانهء زن مسلمان و زن غير مسلمان ديگرى كه در پناه اسلام جان و مالش محفوظ بوده ، وارد شده و خلخال و دستبند و گردن بندها و گوشوارههاى آنان را از تنشان بيرون آورده است ، در حالى كه هيچ وسيلهاى براى دفاع از خود ، جز گريه و زارى و التماس نداشتهاند ! آنها ( بعد از اين همه جنايات ) ، با غنائم فراوانى ، به شهر و ديار خود بازگشتهاند بى آن كه حتى يك نفر از آنان آسيب ببيند يا خونى از آنها ريخته شود . اگر به خاطر اين حادثهء ( بسيار دردناك ) ، مسلمانى از شدّت تأسّف و اندوه بميرد ، ملامتى بر او نيست ، بلكه به نظر من ، سزاوار است .
شرح و تفسير
اگر كسى از اين غصّه بميرد سزاوار است !
در اين فراز از خطبهء امام عليه السّلام بعد از ذكر آن مقدّمهء كوتاه و بسيار پر معنا و پر محتوا ، وارد ذى المقدمه مىشود و انگشت روى يك نمونهء بارز از پيامدهاى شوم ترك جهاد گذارده ، مىفرمايد : « آگاه باشيد ! من شب و روز ، پنهان و آشكار شما را به مبارزهء با اين گروه ( معاويه و حاكمان شام ) فرا خواندم و گفتم پيش از آن كه آنها با شما نبرد كنند ، با آنان بجنگيد ، ألا و إنّي قد دعوتكم إلى قتال هؤلاء القوم ليلا و نهارا ، و سرّا و إعلانا و قلت لكم : اغزوهم قبل أن يغزوكم » .
گفتم كه در طبيعت اين گروه ظالم و ستمگر ، تجاوزگرى نهفته است و هر زمان كه فرصت پيدا كنند ، از كشتن بىگناهان و اسير كردن زن و فرزند و غارت كردن اموالتان ، دريغ نمىورزند ، پس عقل و شرع به شما اجازه مىدهد كه توطئههاى آنها را در نطفه خفه كنيد و قدرت آنان را قبل از تهاجمشان در هم بشكنيد و آتش فتنه را بدين وسيله خاموش كنيد .