تنها ، اولياى خاصّ الهى مىتوانند اين دو طريق را با نيّت خالص و تا آخرين مرحله ، بپيمايند و ديگران گاه با نياتى آلوده و انتظار غنيمت و يا كسب نام و شهرت و يا امثال آن ، در اين ميدان گام مىنهند و تا آخرين مرحله پيش نمىروند . تنها ، خاصّان اولياء اللّه هستند كه جهاد را ، با خلوص نيّت ، تا آخرين مرحله پيش مىبرند . آنها هستند كه در برابر تمام مشكلات جهاد اكبر و اصغر ، شكيبايى به خرج مىدهند و در برابر تمام شدائد اين راه ، مىايستند و شياطين جن و انس را با پايمردى خود ، به زانو در مىآورند .
بنا بر اين ، جاى اين اشكال كه « چرا امام فرموده است : خداوند ، باب جهاد را به روى خاصّان اوليائش گشوده ، در حالى كه مىدانيم وظيفهء همهء مسلمانان است ؟
باقى نمىماند » .
از اين جمله ، اين نكته نيز استفاده مىشود كه اگر كسى از عهدهء جهاد اكبر و اصغر ، هر دو ، به خوبى برآيد از خاصّان اولياء اللّه خواهد بود .
در سومين و چهارمين و پنجمين توصيف در بارهء جهاد ، مىفرمايد : « و آن ، لباس تقوا ، زره محكم خداوند و سپر مطمئن او است ، « و هو لباس التّقوى و درع اللّه الحصينة ، و جنّته الوثيقة » .
مىدانيم لباس ، هم مايهء زينت و زيبايى انسان است و هم حافظ بدن او از گرما و سرما و آفات ديگرى كه در صورت عريان بودن بر بدن او وارد مىشود . جهاد نيز مايهء آبرو و عزّت و سربلندى اقوام و ملّتها و پيشگيرى از انواع آفات است همان گونه كه در ادامهء اين خطبه ، با تعبير ديگرى بيان شده است . اندام برهنه ، زشت و بدن نما و كاملا آسيب پذير است . قوم و ملّتى كه جهاد را ترك كنند ، ذليل و سر به زير و آسيب پذير خواهند بود .
امّا چرا « لباس » در اينجا ، به « تقوا » اضافه شده ؟ ممكن است از اين نظر باشد كه حفظ اصول تقوا ، بدون امنيت ممكن نيست ، همان گونه كه امنيت ، بدون جهاد
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 137
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٣٧