« قال السيد الشريف : أقول : « ألارمية » جمع « رمى » و هو السحاب و الحميم ، هاهنا ، وقت الصيف . و إنّما خصّ الشاعر سحاب الصيف بالذكر لأنّه أشدّ جفولا و اسرع خفوفا ، لأنّه لا ماء فيه . و إنّما يكون السحاب ثقيل السير لامتلائه بالماء ، و ذلك لا يكون في الأكثر إلا زمان الشتاء ، و إنما أراد الشاعر وصفهم بالسرعة إذا دعوا ، و الإغاثة إذا استغيثوا ، و الدليل على ذلك قوله : « هنالك ، لو دعوت ، أتاك منهم . » مرحوم سيّد رضى ، در تفسير شعر بالا و تعبير « أرمية الحميم » چنين مىگويد :
أرمية جمع رمى ( بر وزن شقى ) به معناى « ابر » است . و حميم ، در اينجا ، به معناى « وقت تابستان » است . و اين كه شاعر ، در اينجا ، روى ابرهاى تابستانى تكيه كرده ، به خاطر آن است كه آنها سريعتر و سبكبارترند ، چرا كه آب چندانى همراه ندارند ، ولى ابرهايى كه پر آبند ، آهستهتر حركت مىكنند و اين ، غالبا در فصل زمستان است . و منظور شاعر ، اين بوده كه آنها را توصيف به سرعت در هنگام فراخوانى و فريادرسى و هنگام طلب فريادرس بكند . و شاهد آن ، مصرع نخست آن بيت شعر است .
نكته بنو فراس بن غنم كيانند ؟
ابن ابى الحديد ، در شرح نهج البلاغه خود در باره آنها مىنويسد : آنها ، يكى از قبايل عرب بودند كه به شجاعت اشتهار داشتند . يكى از سران معروف آنها ، شجاع مشهور ، ربيعة بن مكدّم بود كه در حيات و مرگش حامى زنان و كودكان بود و مىگويند : او ، تنها كسى است كه بعد از مرگ خود نيز به حمايت مظلومان برخاست .
داستان اين حمايت ، چنين است كه گروهى از سواران بنى سليم به او حمله كردند ، در حالى كه جمعى از زنان و كودكان ، با او بودند و او ، تنها ، مدافع آنان بود . او ، به مقابله برخاست . دشمنان ، تيرى به سوى او رها كردند كه بر قلبش نشست و