بسيار وسيع و گسترده است و قرآن بحرى است كه هر چه از آن آب برداشته شود كمبودى در آن احساس نمىشود و از اين روى بحث را به همين جا خاتمه مىدهيم و اميد است در مجالهائى ديگر سخنان تازهاى از قرآن استفاده كنيم .
مرحوم الهى در ذيل فراز
( فاذا مرّوا بآية فيها تشويق ركنوا اليها طمعا و تطلّعت نفوسهم اليها شوقا و ظنّوا انها نصب اعينهم )
چنين مىسرايد :
چو آنان بگذرند از دفتر عشق * در آن آيت كه ناز دلبر عشق
به رحمت از پى تشويق ديدار * نمايد لطف و دلجوئى بسيار
كنند از دل فغان چون بلبل از شوق * طمع بندند بر وصل گل از شوق
تو گوئى نزد آن آيات رحمت * همى بينند باز ابواب جنّت
نوازشهاى آن آيات دلبر * قرار از دل ربايد هوش از سر
زعشق ، افروزد آتش به دلها * نمايد گلستانها زآب و گلها