البته شايان ذكر است كه عشق به موجودى كه مظهر حقيقى خدا باشد ، هم عشق حقيقى است ، و به همين جهت عشق به مولى امام زمان ( عجالله ) هم از آن جهت كه بقيّة الله و حجة خداوند بر مردم است ، عشق حقيقى است ، و همينطور عشق به يكيك ائمه چه در زمان خود آنها و چه در زمان بعد از آنها و نيز عشق به اولياء راستين الهى عشق حقيقى خواهد بود . پس عاشق و معشوقهائى كه مشاهده مىكنيم عاشق و معشوقهاى مجازيند حتى عشق ليلى و مجنون و فرهاد و شيرين مجازى است ، غم هجرانِ محبوب حقيقى است كه به وصل دائمى منجر مىشود ، زيرا اين محبوب ازلى و ابدى است و در نهايت ، عاشق به او خواهد رسيد ، ولى در عشقهاى مجازى غم هجران و دورى از محبوب در صورتى كه وصل هم در پى داشته باشد ، موقتى است و ناچار بايد از هم جدا شوند و چه غمانگيز است دورى دو يار !
يقولون انّ الموتَ صعبٌ على الفتى * و اللّه مفارقةُ الاحباب اصْعَبُ
« گويند : مرگ براى جوان سخت و مشكل است ؛ ولى به خدا قسم مفارقت و دورى از دوستان مشكلتر است » فراق از يار مجازى دورى نهائى او را به دنبال دارد ، و اين سنّت الهى است ، كه قابل تغيير و تبدّل نيست ، ( فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللهِ تَبْدِيلا وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللهِ تَحْوِيلا ) « 1 » بايد از دنياى مجازى رخت بربست و عشق متعلّق به آن را هم به او واگذاشت و رفت ، و دور شدن محبوب همان و به مصيبت و ناراحتى گرفتار شدن همان ، و اين نيست مگر اينكه عاشق ، معشوق مجازى را به جاى حقيقى برگزيند ، و به دنبال او برود ، غم عشق متّقيان غم عشق خداوند باقى است ، زيرا خود را دور از وصل او مىبينند ولى در عين حال راضى هستند ، زيرا در اين عشق زمام وصل و هجران و درد و درمان عاشق به دست معشوق است چنان كه اصل عشق به
هامش
( 1 ) . سوره فاطر ، آيه 43 .