جهاد خواهيم كرد ، چه بسا جمعيتهاى كم كه به اراده پروردگار بر جمعيتهاى زياد پيروز شدند و خداوند با استقامت كنندگان است .
« طالوت » با آن عدّه كم اما مؤمن و مجاهد آماده كارزار شد ، آنها از درگاه خدا درخواست شكيبائى و پيروزى نمودند . همين كه آتش جنگ شعلهور شد « جالوت » از لشكر خويش بيرون آمد و در بين دو لشكر مبارز طلبيد ، صداى رعبآور وى دلها را مىلرزاند ، و كسى را جرأت ميدان رفتن او نبود . در اين ميان نوجوانى بنام « داود » « 1 » كه شايد بر اثر كمى سن براى جنگ هم به ميدان نيامده بود ؛ بلكه براى كمك به برادران بزرگتر خود كه در صف جنگجويان بودند ، از طرف پدرش مأموريّت داشت ، ولى با اين حال بسيار چابك و ورزيده بود ، با فلاخنى كه در دست داشت يكى دو سنگ آنچنان ماهرانه پرتاب كرد ، كه درست بر پيشانى و سر جالوت كوبيده شدند ، و او در ميان وحشت و تعجب سپاهيانش به زمين سقوط كرد ، و كشته شد ، با كشته شدن جالوت ترس و هراس عجيبى به سپاهيانش دست داد ، و سرانجام در برابر صفوف لشكر طالوت فرار كردند و بنىاسرائيل پيروز شدند . « 2 »
شاهد اصلى ما از اين حادثه تاريخى كه در ضمن 6 آيه در قرآن بيان شده ، در يك آيه است : « ولمّا بَرزُوا لجالُوتَ و جُنُودِهِ قالُوا رَبَّنَا افرِغْ عَلَينَا صَبرَا وَ ثَبِّتْ
هامش
( 1 ) . گرچه در آيه فوق تصريح نشده كه اين داود همان داود پيامبر پدر سليمان ( عليه السلام ) است ولى جمله « و آتاء اللّهُ المُّلكَ و الحكمةَ و علّمَهُ ممّا يَشاء » : « خداوند حكومت و دانش به او داد و از آنچه مىخواست به او آموخت » نشان مىدهد كه او به مقام نبوت رسيد ؛ زيرا اين تعبير معمولا درباره انبياء گفته مىشود ، در آيه 20 سوره ص درباره داود پيامبر صلّى الله عليه و آله مىخوانيم : « و شدَّدْنا ملكهُ و آتيناهُ الحِكْمة » : پايه حكومت او را محكم ساختيم و به او دانش داديم ) و از احاديثى كه در ذيل آيه نقل شده به روشنى استفاده مىشود كه او همان داود پيامبر صلّى الله عليه و آله معروف بوده است . ( تفسير نمونه ، جلد 2 ، صفحه 179 ) .
( 2 ) . اقتباس از تفسير مجمع البيان و الدّر المنثور و قصص قرآن ( بالتلخيص ) به نقل از تفسير نمونه ذيل آيات مورد بحث .