و ثروت لازم مىدانستند ، و هيچ كدام را در طالوت نمىديدند ، در برابر اين انتصاب او ، سخت به حيرت افتادند ، زيرا به عقيده آنها وى نه از خاندان « لاوى » بود كه سابقه نبوت داشتند ، و نه از خاندان « يوسف » و « يهودا » كه داراى سابقه حكومت بودند ، بلكه از خاندان « بنيامين » گمنام بود ، و از نظر مالى نيز تهىدست بود ، لذا به عنوان اعتراض گفتند او چگونه مىتواند بر ما حكومت كند و ما از او سزاوارتريم ؟ ! « اشموئيل » كه آنان را سخت در اشتباه مىديد ، گفت : خداوند او را بر شما قرار داده ، و شايستگى فرمانده و رهبر به نيروى جسمى و قدرت روحى است ، كه هر دو به اندازه كافى در طالوت هست ، و از اين نظر بر شما برترى دارد ، ولى آنها نشانهاى كه دليل بر اين انتخاب از ناحيه خدا باشد ، مطالبه كردند ! اشموئيل گفت : نشانه آن اين است كه : تابوت ( صندوق عهد ) كه از يادگارهاى مهم انبياء بنىاسرائيل عليهمالسّلام است و مايه دلگرمى و اطمينان شما در جنگها بوده ، در حالى كه جمعى از فرشتگان آن را حمل مىنمايند به سوى شما باز مىگردد ، و چيزى نگذشت كه صندوق عهد بر آنها ظاهر شد ، « 1 » آنها با ديدن اين نشانه فرماندهى طالوت را پذيرفتند .
هامش
( 1 ) . چگونه فرشتگان صندوق عهد را آوردند ؟ در پاسخ اين سؤال نيز مفسران سخنان بسيار گفتهاند و از همه روشنتر اينكه : در تاريخ آمده است هنگامى كه ( صندوق عهد ) به دست بتپرستان فلسطين افتاد و آن را به بتخانه خود بردند ، به دنبال آن گرفتار ناراحتىهاى فراوان شدند ، بعضى گفتند اينها همه از آثار ( صندوق عهد ) است ، لذا تصميم گرفتند آن را از شهر و ديار خود بيرون بفرستند ، و چون كسى حاضر به بيرون بردن آن نبود ، ناچار آن را به دو گاو بستند و آنها را در بيابان سر دادند ، اتفاقاً اين جريان درست مقارن با نصب « طالوت » به فرماندهى بنىاسرائيل بود ، فرشتگان خدا مأموريت يافتند كه اين دو حيوان را به سوى شهر « اشموئيل » برانند ، هنگامى كه بنىاسرائيل ( صندوق عهد ) را در ميان خود ديدند ، آن را به عنوان آيت و نشانهاى از طرف خداوند بر مأموريت « طالوت » تلقى كردند ، بنابراين اگر چه در ظاهر آن دو گاو آن را به طرف شهر آوردند ، لكن در واقع بوسيله فرشتگان الهى اين كار انجام شد ، و به همين جهت حمل صندوق به فرشتگان نسبت داده شده است ، اصولا فرشته و ملك در قرآن و اخبار معنى وسيعى دارد كه علاوه بر موجودات روحانى عاقل ، يك سلسله از نيروهاى مرموز اين جهان را نيز در برمىگيرد ( تفسير نمونه ، جلد 2 ، صفحه 175 ) ( در روايتى آمده كه هر قطره باران را فرشتهاى حمل كرده و به جانب زمين مىآورد ، بعضى گفتهاند شايد مراد از فرشته و ملك همان نيروى جاذبه باشد ولى اين در حدّ احتمالى مورد پذيرش است ) .