[ رَطْب : ]
« وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ »
« رَطْب » به معناى « تر » و « يابس » به معناى « خشك » است ، ولى در روايات « ورقة » به معناى جنين سقط شده و « حبّة » به معناى فرزند و « ظلمت الارض » به معناى رَحِم مادران و « رطب » به معناى آنچه از نطفهها زنده مىماند و « يابس » به معناى آنچه از بين مىرود تفسير شده است .
اين روايات دالّ بر اين است كه ائمه عليهم السلام مىخواهند مسلمانان را متوجّه كنند كه در تفسيرآيات با يك ديد وسيع بهقرآنبنگرند . « 1 »
[ رَغَباً : ]
« وَ يَدْعُونَنَا رَغَباً وَ رَهَباً »
« رَغَباً » به معناى « رغبت » و ميل و علاقه است . « 2 »
[ رَغَد : ]
« وَ كُلا مِنْها رَغَداً »
« رَغَد » ( بر وزن صمد ) به معناى فراوان ، گسترده و گوارا است . « 3 »
[ رُفات : ]
« أَ إِذا كُنَّا عِظاماً وَ رُفاتاً »
« رُفات » ( بر وزن كرات ) ، به هر چيزى كه كهنه ، پوسيده و متلاشى شود مىگويند . « 4 »
[ رَفَثَ : ]
« لَيْلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ »
« رَفَثَ » ( بر وزن قفس ) در اصل ، به معناى سخنى است كه متضمن مطلبى باشد كه ذكر آن قبيح است ، اعم از آميزش جنسى و يا مقدمات آن ، سپس كنايه از جماع قرار داده شده ، ولى بعضى تصريح كردهاند كه واژهء « رَفَثَ » تنها در صورتى به اين نوع گفتگوها اطلاق مىشود كه در حضور زنان باشد و اگر در غياب آنها باشد ، رفث ناميده نمىشود .
بعضى نيز ، اصل آن را به معناى تمايل عملى به زنان دانستهاند كه از مزاح ، لمس و تماس شروع مىشود و به آميزش جنسى پايان مىگيرد . « 5 »
[ رِفْد : ]
« بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ »
« رِفد » در اصل به معناى كمك كردن به انجام كارى است ، حتى اگر چيزى را تكيه به چيز ديگرى بدهند ، از آن تعبير به « رِفْد » مىكنند ، ولى كم كم اين كلمه بر عطا و بخشش اطلاق شده ؛ چرا كه كمكى است از ناحيهء عطا كننده به شخص عطا شونده . « 6 »
[ رَفْرَف : ]
« مُتَّكِئينَ عَلى رَفْرَفٍ »
« رَفْرَف » در اصل به معناى « برگهاى گستردهء
هامش
( 1 ) . انعام ، آيهء 59 ( ج 5 ، ص 343 )
( 2 ) . انبياء ، آيهء 90 ( ج 13 ، ص 536 )
( 3 ) . بقره ، آيهء 35 ( ج 1 ، ص 224 )
( 4 ) . اسراء ، آيهء 49 ( ج 12 ، ص 173 )
( 5 ) . بقره ، آيات 187 ، 197 ( ج 1 ، ص 732 ؛ ج 2 ، ص 68 )
( 6 ) . هود ، آيهء 99 ( ج 9 ، ص 273 )