تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لغات در تفسير نمونه ( فارسى ) — صفحة 242

مساهمون:

ص٢٤٢
نابودى دنيا است . بايد توجّه داشت كه مادّهء « رجف » هم به صورت فعل متعدى و هم به صورت لازم آمده است ، در صورت اول « راجِفَه » به معناى همان زلزلهء عظيمى است كه زمين و همهء موجودات را به لرزه در مىآورد ، و در صورت دوم « راجِفَه » به معناى خود زمين است كه به لرزه در مىآيد ( دقت كنيد ) . « 1 »

[ رادِفَه : ]

« تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ » « رادِفَه » از مادّهء « ردف » ( بر وزن حرف ) ، به معناى شخصى يا چيزى است كه به دنبال ديگرى قرار مىگيرد ، و لذا به شخصى كه دنبال سر ديگرى بر مركب سوار مىشود ، رديف مىگويند . بسيارى از مفسران معتقدند كه منظور از « رادِفَه » اشاره به صيحهء دوم يا نفخ صور ثانى است كه نفخهء حيات ، رستاخيز و بازگشت به زندگى جديد است . « 2 »

[ راسِيات : ]

« وَ قُدُورٍ رَّاسِياتٍ » « راسِيات » جمع « راسيه » به معناى « پا بر جا و ثابت » است ، و در اينجا منظور ديگ‌هايى است كه به خاطر بزرگى ، آن را از جا تكان نمىدادند . « 3 »

[ راعِنَا : ]

« لا تَقُولُواْ راعِنَا » « راعِنَا » اگر از مادّهء « رَعْى » به معناى مهلت دادن گرفته شده ، يعنى مراعات كن و مهلت بده مىباشد ، و اگر از مادّهء « رعونت » گرفته شود ، به معناى ما را تحميق كن ، مىباشد ؛ و بايد توجّه داشت كه در صورت اول ، نون « راعِنَا » بدون تشديد و در صورت دوم با تشديد خواهد بود . و از پاره‌اى از روايات استفاده مىشود گويا يهود مخصوصاً نون را تشديد داده و آخر آن را مىكشيدند . « 4 »

[ راغِبُونَ : ]

« إِنَّآ إِلى رَبِّنَا راغِبُونَ » « راغِبُونَ » از مادّهء « رغبت » است ، اين ماده هر گاه با « إِلى » يا « فِى » متعدّى شود به معناى تمايل به چيزى است ، و هر گاه با « عَنْ » متعدّى شود به معناى انصراف و بىاعتنايى نسبت به چيزى است . « 5 »

[ رافعه : ]

« خافِضَةٌ رَّافِعَةٌ » رستاخيز « رافعه » است ؛ چرا كه به خدا سوگند اولياء الله را به بهشت بالا مىبرد . « 6 »

[ راق : ]

« وَ قيلَ مَنْ راقٍ » « راق » از مادّهء « رقى » ( بر وزن نهى ) و « رُقيه »
هامش
( 1 ) . نازعات ، آيهء 6 ( ج 26 ، ص 93 ) ( 2 ) . نازعات ، آيهء 7 ( ج 26 ، ص 93 ) ( 3 ) . سبأ ، آيهء 13 ( ج 18 ، ص 53 ) ( 4 ) . بقره ، آيهء 104 ( ج 1 ، ص 441 ) ؛ نساء ، آيهء 46 ( ج 3 ، ص 514 ) ( 5 ) . قلم ، آيهء 32 ( ج 24 ، ص 408 ) ( 6 ) . واقعه ، آيهء 3 ( ج 23 ، ص 212 )