تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لغات در تفسير نمونه ( فارسى ) — صفحة 148

مساهمون:

ص١٤٨
و نيز ممكن است هر دو اشاره به ترك ايمان باشد ، به اين ترتيب كه اول پيامبر خدا را تكذيب مىكند ، و بعد پشت كرده براى هميشه از او دور مىشود . « 1 »

[ تهامه : ]

« تهامه » كه به سرزمين‌هاى پست گفته مىشود ؛ يا به تعبير ديگر « بلند بوم » و « پست بوم » است ، در اينجا كنايه از خير و شرّ و مسير سعادت و شقاوت است . « 2 »

[ تَهَجَّدْ : ]

« وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ » « تَهَجَّدْ » از مادّهء « هجود » در اصل - چنان كه « راغب » در « مفردات » مىگويد - به معناى خواب است ؛ ولى هنگامى كه به باب « تفعل » مىرود معنا از بين بردن خواب و انتقال به حالت بيدارى است . ضمير در « تَهَجَّدْ بِهِ » به قرآن برمىگردد ( يعنى قسمتى از شب را بيدار باش و قرآن بخوان ) . ولى ، اين كلمه بعداً در لسان اهل شرع به معناى نماز شب به‌كار رفته است ، و « مُتَهَجِّد » به كسى مىگويند كه نماز شب مىخواند . « 3 »

[ تَهْجُرُونَ : ]

« سامِراً تَهْجُرُونَ » « تَهْجُرُونَ » از مادّهء « هجر » ( بر وزن فجر ) در اصل ، به معناى دورى كردن و جدايى است ؛ سپس به معناى هذيان گفتن مريض نيز آمده ؛ چرا كه سخنانش در آن حالت ناخوش آيند و دور كننده است و نيز « هجر » ( بر وزن كفر ) به معناى فحش و ناسزا است كه آن نيز مايهء دورى و جدايى است . « 4 »

[ تَهِنُوا : ]

« وَلاتَهِنُوا وَ لاتَحْزَنُوا » « تَهِنُوا » از مادّهء « وهن » گرفته شده ، در لغت به معناى هر نوع سستى است ، خواه در جسم و تن باشد ، و يا در اراده و ايمان . « 5 »

[ تَيَمُّم : ]

« وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبيثَ » « تَيَمُّم » در اصل به معناى قصد چيزى كردن است ، در اينجا نيز به همان معنا آمده است ، و « تَيَمُّم » معروف را از اين جهت « تيمُّم » گفته‌اند كه انسان قصد مىكند از خاك پاك زمين استفاده كند . « 6 »

[ تين : ]

« وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ » « تين » در لغت به معناى « انجير » است . « 7 »

[ تُؤْوِى : ]

« وَتُؤْوي إِلَيْكَ » « تُؤْوِى » از مادّهء « ايواء » به معناى كسى را نزد
هامش
( 1 ) . ليل ، آيهء 16 ( ج 27 ، ص 98 ) ( 2 ) . بلد ، آيهء 10 ( ج 27 ، ص 29 ) ( 3 ) . اسراء ، آيهء 79 ( ج 12 ، ص 250 ) ( 4 ) . مؤمنون ، آيهء 67 ( ج 14 ، ص 294 ) ( 5 ) . آل عمران ، آيهء 139 ( ج 3 ، ص 144 ) ( 6 ) . بقره ، آيهء 267 ( ج 2 ، ص 391 ) ( 7 ) . تين ، آيهء 1 ( ج 27 ، ص 159 )