خود جاى دادن است . « 1 »
[ تُؤْوِيْه : ]
« فَصيلَتِهِ الَّتي تُؤِيهِ »
« تُؤْوِيْه » از مادّهء « ايواء » به معناى انضمام كردن چيزى به ديگرى است ، سپس به معناى پناه دادن به كار رفته است . « 2 »
* * *
هامش
( 1 ) . احزاب ، آيهء 51 ( ج 17 ، ص 413 )
( 2 ) . معارج ، آيهء 13 ( ج 25 ، ص 33 )