و روشن است هدايت خدا شامل حال كسانى مىشود كه در طريق حقطلبى گام بر مىدارند و جوياى حقيقتند ، ولى « خداوند افراد فاسق و گنهكار و منافق را هدايت نمىكند ( وَاللَّهُ لَايَهْدِى الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ ) » .
* * *
چند نكتهء مهم :
1 اهمّيّت ، به كيفيّت كار است نه كمّيّت ؛ اين حقيقت به خوبى از آيات قرآن به دست مىآيد كه اسلام در هيچ موردى روى « كثرت مقدار عمل » تكيه نكرده ، بلكه همه جا اهمّيّت به « كيفيّت عمل » داده است ، و براى اخلاص و نيّت پاك ، ارزش فوقالعادهاى قائل شده كه آيات فوق نمونهاى از اين منطق قرآن است .
همانگونه كه ديديم براى عمل مختصر كارگر مسلمانى كه شبى را تا صبح نخوابيده ، و با قلبى پر از عشق به خدا ، و اخلاص و احساس مسئوليّت در برابر مشكلات جامعهء اسلامى ، كار كرده و توانسته است با اين شب بيدارى يك من خرما به سپاه اسلام در لحظات حسّاس كمك كند ، فوق العاده اهمّيّت قائل شده ، و كسانى را كه اينگونه اعمال ظاهراً كوچك و واقعاً بزرگ را تحقير مىكنند ، شديداً توبيخ و تهديد مىكند ، و مىگويد مجازاتى دردناك در انتظار آنهاست .
از اين موضوع اين حقيقت نيز روشن مىشود كه در يك جامعهء سالم اسلامى به هنگام بروز مشكلات ، همه بايد احساس مسئوليّت كنند ، نبايد چشمها تنها به متمكّنان دوخته شود ، چرا كه اسلام متعلّق به همه است ، و همه بايد در حفظ آن از جان و دل بكوشند .
مهم اين است كه هركس از مقدار توانايى خود دريغ ندارد ؛ سخن از بسيار و كم نيست ؛ سخن از احساس مسئوليّت و اخلاص است . قابل توجّه اينكه در حديثى مىخوانيم كه از پيامبر صلى الله عليه و آله سؤال شد : « أَىُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ ؛ كدام صدقه و كمك از همه برتر