2 - عدم نقل قول ؛
3 - دقتهاى فراوان فلسفى ؛
4 - تلاش زياد در جمع بين عقل و نقل ؛
5 - كمك گرفتن از ساير روايات براى فهم معانى حديث ؛
6 - احتياط زياد در روايات و زود نسبت جعل ندادن به حديث ؛
7 - غالباً تعليقات او مربوط به كلمات علّامه مجلسى است نه روايات ؛
8 - كافى ندانستن كلمات مجلسى نه باطل دانستن آنها ؛
9 - اعتقاد و اعتماد كامل داشتن به فلسفه و فيلسوفان ؛
10 - ناخرسندى از تفسير اخباريان از احاديث .
مرزبان وحى و خرد ( يادنامه مرحوم علامه سيد محمد حسين طباطبائي قدس سره ) ( فارسى ) — صفحة 684
مساهمون: مؤسسه بوستان كتاب قم
ص٦٨٤