[ گفتارى از سيد ضياء مرتضوى ]
عدالت اقتصادى در الميزان
سيد ضياء مرتضوى
از جمله موضوعاتى كه به تفصيل يا اجمال در موارد چندى از تفسير ارزشمند الميزان آمده است ، مبارزهء اسلام با اختلاف طبقات و فاصلهء مفرط بين دو قشر غنى و فقير و مفاسد بى شمار ناشى از آن مىباشد . تاكنون در اين زمينه ، مباحث بسيارى صورت گرفته و مطلبى نيست كه از بُعد نظرى براى كسانى كه با معارف اسلامى آشنايى دارند ، جاى ترديد باشد .
در اين فرصت ، ارزيابى و جمع بندى كوتاهى دربارهء اين مطلب با توجه به نظريات استاد علّامه طباطبائى انجام مىگيرد ، آنگاه به ذكر اصولى در دستيابى به اين مهم پرداخته مىشود ، بدان اميد كه ياد كردى از آراى نورانى ايشان باشد .
مقدّمه
از آنجا كه ريشهء اكثر مفاسد اجتماعى و پديدههاى نامطلوب زندگى ، فقر وغناى مفرط است ، « 1 » اسلام رفع اختلاف طبقاتى و تقارب اقشار جامعه از نظر برخوردارى از امكانات معيشتى را ، يكى از برنامههاى خويش قرار داده است . تعادل و توازن بين نيروهاى جامعه و گسترش عدالت اجتماعى تنها با اصلاح وضع اجزاى جامعه و تقارب آنان قابل انجام است و تنها عنصرى كه شكلگيرى جامعه از آن است ، فرد مىباشد ؛ از اين رو براى تثبيت عدالت در
هامش
( 1 ) . الميزان ، ج 9 ، ص 248