ايران ، به هوش باش كه دامان پاك تو * بايد هماره عالم فرزانه پرورد
تا جام حق تهى نشود ، دست تربيت * بايد شراب عشق به پيمانه پرورد
يا رب مباد راه حق از رهسپر تهى * درياى معرفت زگرامى گهر تهى
* * *
دريغا و دردا كه استاد رفت * گل ياس گلزار ايجاد رفت
خداوند علم و خداوند راى * خداوند عرفان و ارشاد رفت
چراغ هدايت ، بهار ادب * سپهر سخا ، مظهر داد رفت
ز بستان حكمت هماى خرد * ز باغ شرف سرو آزاد رفت
ز سرچشمهء انس ماء معين * ز محراب جان پير سجّاد رفت
ز دل نور اميد و شور حيات * ز سر سايهء لطف و امداد رفت
ز گلخانهء عنبر آگين زهد * به خلد برين عطر زهّاد رفت
ز گلدستهء عشق بانگ سروش * برآمد كه فرخنده استاد رفت
ز خرگاه خضراى فرزانگى * دريغا فروزنده خرشاد رفت
دريغا كه شمع شبستان دين * جگر سوز از بزم اوتاد رفت
ز عزمش بلند آسمان وامدار * تو گوئى كه كوهى ز فولاد رفت
ز احفاد بر جستهء مصطفى * لسان الحق آن فخر احفاد رفت
مربى ، مدبر ، مفسر ، حكيم * همان وارث علم اجداد رفت
همان گنج معنى ، همان درج راز * همان شمس دين قطب ارشاد رفت
همان صبح صادق ، همان ابرجود * همان كان عشق خداداد رفت
همان زينت علم و زيب علم * همان زيور و زين عبّاد رفت
همان مهر ايمان ، همان ميهمان * كه در حضرت حق به انجاد رفت
ضياء دل و قرّة العين ما * بهار شكوفان خرداد رفت
كريم السجايا ، شريف النسب * بلند اختر برج امداد رفت