تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 546

مساهمون:

ص٥٤٦
اين كيفر ( كوچ اجبارى بنى نضير و عذاب اخروى آنها ) براى آن است كه آنان از سر عناد با خدا و پيامبرش مخالفت كردند و هركس عناد ورزد و با خدا مخالفت كند به عذابى سخت گرفتار مىشود ، چرا كه خدا سخت‌كيفر است . ( 4 ) هرنخل سرسبز و خرّمى را كه شما مؤمنان به هنگام محاصرهء دژهايشان بريديد يا آن را بر ساقه‌اش بر جاى نهاديد ، به اذن خدا بود . او به شما چنين رخصتى داد تا اهداف خود را عملى كند و آن فاسقان را خوار و ذليل گرداند . ( 5 ) و آن اموالى را كه خداوند از بنى نضير به پيامبرش بازگردانيد و در اختيار او نهاد ، شما بر آنها اسبان و شترانى نتاختيد تا در آنها حقى داشته باشيد ، ولى خدا پيامبرانش را بر هركه بخواهد چيره مىكند ، و او پيامبر را بر بنى نضير پيروز ساخت تا اموالشان به او اختصاص يابد ، و خدا بر هركارى تواناست . ( 6 ) آنچه خدا از اموال مردم آن آبادىها ، بدون پيكار مجاهدان ، به پيامبرش بازگردانيد ، سهمى از آن به خدا اختصاص دارد كه بايد در راه او هزينه شود ، و سهمى از آن براى پيامبر و سهمى براى خويشاوندان او و يتيمان و مستمندان و در راه‌ماندگان است . اين تقسيم بدان‌جهت است كه اين اموال ميان توانگران شما دست‌به‌دست نگردد . آنچه را كه رسول خدا به شما پرداخت آن را بگيريد و آنچه شما را از آن بازداشت از آن دست بداريد و از خدا پروا كنيد و با پيامبر او مخالفت نكنيد كه خدا سخت‌كيفر است . ( 7 ) سهم خدا كه بايد در راه او هزينه شود از آن مهاجران تهيدستى است كه از خانه‌ها و اموالشان بيرون رانده شده و به مدينه هجرت كردند و اينك در جست‌وجوى رزقى از جانب خدا و در پى خشنودى او هستند و خدا و پيامبرش را با جان و دل يارى مىكنند . اينانند راستگويان . ( 8 ) و نيز از آن انصار تهيدستى است كه پيش از آمدن مهاجران به مدينه ، آن شهر را به صورت مركزى دينى كه مؤمنان بتوانند در آن سكونت كنند درآوردند و ايمان را چنان بنا نهادند كه مؤمنان بتوانند به مقتضاى ايمانشان عمل كنند . آنان كسانى را كه از مكّه هجرت كرده و به ديار آنان روى آورده‌اند دوست مىدارند و از آنچه به مهاجران داده شده است در خود احساس نياز نمىكنند تا از بهره‌مندى آنان از غنايم و محروميت خود اندوهگين شوند ، بلكه در استفاده از اموالشان ، مهاجران را بر خود مقدم مىدارند ، گرچه خودشان سخت نيازمند باشند . و هركس از بخل و از نفس خود مصون بماند و از بخشش اموال خود و از اين‌كه مالى در اختيار ديگران نهاده شود ، دلتنگ نشود ، آنانند سعادتمندان . ( 9 )