به راستى ، كسانى كه با تو بيعت مىكنند ، جز اين نيست كه با خدا بيعت مىكنند ، دست تو به منزلهء دست خداست كه براى بيعت بالاى دستهاى آنان قرار دارد . پس هركس بيعتش را با تو بشكند ، بيعت با خدا را شكسته است و خدا از آن زيانى نمىبيند ، بلكه او به خود زيان رسانده است ؛ و هركس به آنچه با خدا بر آن پيمان بسته است وفا كند ، به زودى خدا پاداشى بزرگ به او خواهد بخشيد . ( 10 )
اى پيامبر ، به زودى اعراب باديهنشين كه ( از سفر عمرهء حديبيّه ) تخلّف كردند و همراه تو نيامدند ، عذر مىآورند كه اموال و كسانمان ما را به خود مشغول ساخت ، براى ما از خدا آمرزش بخواه . آنان دروغ مىگويند ؛ نه اموال و كسانشان مانع آنان بود و نه از روى حقيقت آمرزش مىطلبند . آنان به زبان چيزى مىگويند كه در دلهايشان نيست . به آنان بگو :
اگر خدا براى شما زيانى بخواهد يا براى شما سودى اراده كند ، كيست كه از جانب خدا مالك چيزى باشد كه آن را در جهت سود يا زيان شما به كار گيرد ؟
بلكه خداست كه به آنچه مىكنيد آگاه است . ( 11 )
نه ، مال و كسانتان مانع شما نبود ، بلكه بدان سبب پيامبر را در آن سفر همراهى نكرديد كه پنداشتيد رسول خدا و مؤمنان هرگز به سوى خانوادههايشان بازنمىگردند و همه به دست مشركان كشته مىشوند ، و اين پندار در دلهاى شما آراسته گشت و گمان برديد كه خدا پيامبرش را وامىگذارد ، و اين گمانى ناروا بود ، و شما مردمى فاسد بوديد . ( 12 )
شما با تخلّف از دستور پيامبر ، هم به او و هم به خدا كافر شديد ، و هركس به خدا و رسولش ايمان نياورد به آتشى افروخته درخواهد آمد ، زيرا ما براى كافران آتشى افروخته آماده كردهايم . ( 13 )
فرمانروايى آسمانها و زمين تنها از آن خداست ؛ هركه را بخواهد مىآمرزد و هركه را بخواهد گرفتار عذاب مىكند ، و خدا آمرزنده و مهربان است . ( 14 )
( به زودى خيبر را فتح خواهيد كرد ، و ) چون به سوى غنيمتها روانه شويد تا آنها را به چنگ آوريد ، مسلمانانى كه ( از سفر عمره ) تخلّف كردند و همراه پيامبر نرفتند خواهند گفت : ما را واگذاريد ( مانع ما نشويد ) تا از پى شما بياييم .
اين در حالى است كه خدا غنائم خيبر را فقط به شما اختصاص داده است و متخلّفان مىخواهند سخن خدا را دگرگون سازند . به آنان بگو : شما هرگز از پى ما نخواهيد آمد ، زيرا خدا از پيش چنين فرموده است . ولى آنان در پاسخ خواهند گفت : خدا چنين نفرموده است ، بلكه شما بر ما حسد مىورزيد . چنين نيست ، بلكه آنان جز اندكى نفهميدهاند . ( 15 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 512
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٥١٢