اوست آنكه در وادى مكّه ( سرزمين حديبيّه ) شما را بر مشركان فايق آورد ، پس از آن دستهاى آنان را از تعرّض به شما و دستهاى شما را از تعرّض به آنان بازداشت تا كار شما به صلح انجاميد ، و خدا به آنچه مىكنيد بيناست . ( 24 )
آنان همان كسانىاند كه كافر شدند و شما را از ورود به مسجد الحرام [ براى انجام عمره ] بازداشتند و نگذاشتند قربانىهاى شما - كه بازداشته شده بودند - به جايگاهشان برسند . و اگر مردان و زنانى با ايمان كه شما آنان را نمىشناختيد در مكّه نبودند و با هجوم به مكّه آنان را از سر ناآگاهى پايمال مىكرديد و بر اثر كشتن آنان رويدادى ناخوشايند براى شما پيش مىآمد ، شما را از هجوم به مكّه و جنگ با مردم آن باز نمىداشتيم ، ولى از اين كار بازداشته شديد تا خدا هركه را بخواهد به رحمت خود درآورد . و اگر مؤمنان و مشركان مكّه مشخّص بودند ، قطعا كافران را با هجوم شما بر آنان به عذابى دردناك عذاب كرده بوديم . ( 25 )
مشركان از آنروى شما را از مسجد الحرام بازداشتند كه دلهايشان را از خشم شما پر كرده بودند ، آن هم خشمى جاهلانه كه به مردم نادان اختصاص دارد . در مقابل ، خدا هم آرامشى از جانب خود بر پيامبرش و بر مؤمنان فروفرستاد تا حركت و سكونشان همراه با وقار و دور از برخوردهاى جاهلانه باشد ، و روح ايمان را كه به تقوا فرمان مىدهد ملازم آنان ساخت . آرى ، مؤمنان به برخوردارى از روح ايمان سزاوارتر از ديگران بودند و آنان بودند كه شايستگى آن را داشتند ، و خدا به هرچيزى داناست . ( 26 )
سوگند ياد مىكنم كه خدا آن رؤياى درست را كه به پيامبر نماياند ، حقيقت را آنگونه كه بود براى او آشكار ساخت و به او نشان داد كه - اگر خدا بخواهد - شما ايمن از شرّ مشركان وارد مسجد الحرام مىشويد و سرهاى خود را مىتراشيد و موهايتان را كوتاه مىكنيد [ - عمره به جاى مىآوريد ] و از آنان نمىهراسيد ، ولى خداوند آن را در سال جارى مقرّر نكرد ، زيرا به مصلحتى آگاه بود كه شما از آن آگاه نبوديد ؛ ازاينرو براى تحقق كامل آن رؤيا ، صلح حديبيّه را كه خود فتح نزديكى بود ، پيش از ورودتان به مسجد الحرام پيش آورد . ( 27 )
اوست آنكه پيامبرش محمّد را همراه با هدايت و دين حقّ به رسالت فرستاد ، تا آن دين را بر همهء اديان فايق آورد ، و همين بس كه خدا به درستى رسالت محمّد و وعدههاى خود گواه باشد . ( 28 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 514
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٥١٤