و از نشانههاى ربوبيّت او اين است كه تو زمين را افتاده و رام مىبينى ، پس هنگامى كه آب بر آن فروفرستيم ، با رويش گياهان به جنبش درمىآيد و با رشد آنها فراز مىآيد . آرى ، همان كسى كه زمين را با روياندن گياهان زنده كرد ، مردگان را حياتى دوباره مىبخشد . به راستى او بر هرچيزى تواناست . ( 39 )
به يقين ، كسانى كه در پديدههاى هستى كه همه نشانههاى ربوبيّت و الوهيّت ماست به انحراف مىگرايند و آنها را مىپرستند ، و نيز در آيات وحيانى ما كجروى مىكنند و آنها را دروغ مىشمرند ، بر ما پنهان نمىمانند و به آتش دوزخ درمىآيند .
اينك آيا كسى كه در آتش افكنده مىشود بهتر است يا كسى كه روز قيامت ايمن از هرگزندى مىآيد ؟ هر كارى خواستيد بكنيد ، بىگمان او به آنچه انجام مىدهيد بيناست . ( 40 )
آنان كه به اين قرآن - چون برايشان آمد - كافر شدند ، قطعا در آتش دوزخ افكنده مىشوند ، و به راستى اين كتابى است كه هيچچيز بر آن چيره نمىشود . ( 41 )
نه اكنون كه عصر نزول است و نه در آينده ، تا برپايى قيامت ، باطل در آن راه نخواهد يافت و حقايق آن را دگرگون نخواهد ساخت ، چرا كه آن از جانب حكيمى ستوده كه كارهايش همه استوار و نيكوست نازل شده است . ( 42 )
اى پيامبر ، از جانب كافران جز آنچه به پيامبران پيش از تو گفته شد چيز ديگرى گفته نمىشود . همانا پروردگار تو ، هم صاحب آمرزش است و هم صاحب عقوبتى دردناك ؛ پس بنگرند كداميك از اين دو را سزاوارند . ( 43 )
و اگر اين كتاب را قرآنى قرار مىداديم كه مطالب آن نارسا بود ، كافران قوم تو مىگفتند : چرا آياتش به روشنى بيان نشده است ؟ آيا كتابى نارسا و قومى داراى فصاحت و بلاغت ؟ بگو : اين كتاب براى كسانى كه ايمان آوردهاند رهنمودى است و بيمارى شك و ترديد آنان را شفا مىبخشد . و كسانى كه ايمان نمىآورند در گوشهايشان سنگينى است و قرآن براى آنان مايهء كوردلى است . آنان نه پندى را مىشنوند و نه حجّتى را به خرد درمىيابند ؛ گويى از جايگاهى دور كه توان شنيدن و ديدن ندارند ، ندا داده مىشوند . ( 44 )
[ انكار مشركان بر تو دشوار نيايد ، ] همانا به موسى هم كتاب داديم و در آن اختلاف شد . و اگر از جانب پروردگارت سخنى نرفته بود كه شما آدميان را در زمين تا هنگامى معين جايگاه و معيشتى است ، قطعا ميان آنان داورى شده بود و هركس به سزاى كردارش رسيده بود . بىگمان ، قوم موسى دربارهء كتاب او سخت در شك و ترديدند . ( 45 )
هركه كارى شايسته كند به سود خود اوست ، و هركه بدى كند به زيان خود اوست ، و پروردگارت هرگز به بندگان خود ستم نمىكند . ( 46 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 481
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٤٨١