و همانا پيش از تو پيامبرانى را به رسالت فرستاديم . از آنان كسانىاند كه سرگذشتشان را براى تو حكايت كردهايم و از آنان كسانىاند كه داستانشان را براى تو حكايت نكردهايم ، و هيچ پيامبرى را نرسد كه جز به اذن خدا آيتى بياورد كه امّت كفرپيشهء خود را با آن عذاب كند و حق را چيره سازد ، ولى چون امر خدا به عذاب در رسد ، ميان پيامبران و امّت آنها به حق داورى مىشود ، و آنجاست كه باطلگرايان زيان مىبينند . ( 78 )
خداست آنكه دامها ( شتر ، گاو و گوسفند ) را براى شما آفريد تا بر برخى از آنها سوار شويد . و گوشت برخى از آنها را مىخوريد . ( 79 )
و براى شما در آنها سودهايى است ( از پشم ، مو ، كرك و پوستشان استفاده مىكنيد و از شيرشان بهره مىبريد ) آنها را آفريد تا شما با سوار شدن بر آنها به مقصودى كه در نظر داريد برسيد ، و شما را بر آنها و كشتىها سوار مىكنند . ( 80 )
و خدا آيات و نشانههاى يكتايى خود را ، هم در آفرينش و هم به واسطهء پيامبرانش ، به شما مىنماياند ؛ پس كداميك از آيات خدا را انكار مىكنيد ؟ ( 81 )
آيا اينان كه يگانگى خدا را باور ندارند در زمين گردش نكردهاند تا به ديدهء عبرت بنگرند كه فرجام كسانى كه پيش از آنان بودند چگونه شد ؟ آنان ، هم تعدادشان بيشتر از اينان بود و هم نيرومندتر بودند ، و بناهايى كه در زمين برجاى گذاشتند از بناهايى كه اينان دارند بيشتر استوارتر بود ، ولى آنچه به دست مىآوردند به حالشان سودى نبخشيد و عذاب خدا را از آنان بازنداشت . ( 82 )
و هنگامى كه پيامبرانشان آن معارف روشن را برايشان آوردند ، به دانشى كه خود داشتند دل خوش كردند و پيام رسولان را به تمسخر گرفتند ، ولى سرانجام همان چيزى كه به استهزا مىگرفتند بر آنان فرود آمد . ( 83 )
پس وقتى عذاب سخت ما را ديدند ، گفتند : خدا را به يكتايى باور داريم و به آنچه به سبب آن مشرك شديم كفر مىورزيم . ( 84 )
ولى هنگامى كه عذاب سخت ما را مشاهده كردند ، ديگر ايمانشان برايشان سودى نداشت ؛ چرا كه از روى ناچارى ايمان آوردند . خدا اين سنت را مقرّر كرده و همواره در ميان بندگانش جارى بوده است كه توبهء مردم بعد از آنكه عذاب را مشاهده كردند پذيرفته نشود ، در آنجا كافران زيان مىكنند . ( 85 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 476
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٤٧٦