و اى قوم من ، چه شده است كه من شما را به رهايى از آتش فرامىخوانم و شما مرا به ورود در آتش فرامىخوانيد ؟ ( 41 )
مرا فرامىخوانيد تا به خداوند كافر شوم و چيزى را كه بدان دانشى ندارم و دليلى بر وجودش نيست ، شريك او سازم و حال آنكه من شما را به سوى خداى شكستناپذير بسيار آمرزنده فرامىخوانم . ( 42 )
بىترديد ، معبودى كه مرا به [ پرستش ] آن فرامىخوانيد و آن را شريك خدا مىپنداريد ، نه در دنيا دعوتى دارد ، زيرا پيامبرى نفرستاده است كه مردم را به پرستش خود ترغيب كند و نه در آخرت او را دعوتى است زيرا كسى به سوى او بازنمىگردد ؛ اما در اين ترديدى نيست كه بازگشت ما به سوى خداست و تجاوزكارانى كه از عبادت او سر باز زدهاند ، اهل آتشاند . ( 43 )
پس به زودى - آنگاه كه عذاب را به چشم خود ديديد - آنچه را به شما مىگويم و به آن هشدارتان مىدهم ياد خواهيد كرد و درخواهيد يافت كه من خيرخواه شما بودم ، و من كار خود را به خدا وامىگذارم ، زيرا خداوند به بندگانش بيناست . ( 44 )
پس فرعونيان آهنگ او كردند ، اما چون او كار خود را به خدا واگذارده بود خدا وى را از بدىهاى نيرنگ آنان نگاه داشت و عذابى ناگوار بر خاندان فرعون فرود آمد . ( 45 )
آن عذاب ، آتش است كه بامدادان و عصرگاهان بر آن عرضه مىشوند ؛ و روزى كه قيامت برپا گردد ، فرمان رسد كه فرعونيان را به سختترين عذاب درآوريد . ( 46 )
و ياد كن زمانى را كه آنان در آتش دوزخ به جدال مىپردازند ؛ پس ناتوانانشان به كسانى كه گردنكشى كردهاند مىگويند : ما در دنيا پيرو شما بوديم و انتظار داشتيم كه ما را در سختىها يارى رسانيد ، اينك آيا بخشى از اين آتش را از ما بازمىداريد ؟ ( 47 )
گردنكشان در پاسخ مىگويند :
ما و شما همگى در آتشيم و همگان ناتوان زيرا خداوند ميان بندگانش داورى كرده و تأثير اسباب و علل را تباه ساخته است ؛ ازاينرو ما نيز چون شما از اينكه حتّى بخشى از عذاب را از شما دور سازيم ناتوانيم . ( 48 )
آنان كه در آتش دوزخاند - چه فرعونيان و چه ديگران - به نگهبانان جهنّم مىگويند : پروردگارتان را بخوانيد تا بر ما آسان گيرد و اين عذاب را اندك زمانى از ما بردارد ، پروردگارتان دعاى شما را اجابت مىكند . ( 49 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 472
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٤٧٢