تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 436

مساهمون:

ص٤٣٦
دو دريا برابر نيستند ؛ اين يكى شيرين است و تشنگى را فرومىنشاند و نوشيدنش گواراست و اين يكى ناگوار و سخت شور است ، ولى از هردو ، گوشتى تازه مىخوريد و از آنها زيورى كه آن را مىپوشيد بيرون مىآوريد ؛ و كشتىها را در دريا مىبينى كه آبها را مىشكافند و به پيش مىروند ، تا شما روزى خود را كه فضل خداست بجوييد ، و شايد شما بر اين نعمت‌ها شكرگزارى كنيد . ( 12 ) خداوند پيوسته شب را در روز فرومىبرد و با كاستن از روز بر شب مىافزايد و همواره روز را در شب فرومىبرد و با كاستن از شب بر روز مىافزايد ، و خورشيد و ماه را رام ساخته و نظام آنها را تدبير كرده است . هريك تا سرآمدى معين روانند . اى انسان‌ها ، اين است خداوند ، پروردگار شما كه امورتان را تدبير مىكند . پادشاهى تنها از آن اوست ، امّا كسانى كه شما آنها را به جاى او مىخوانيد مالك پوست هستهء خرمايى هم نيستند . ( 13 ) آنها را بخوانيد تا باور كنيد كه مالك چيزى نيستند . اگر آنها را بخوانيد ، دعا و درخواست شما را نمىشنوند ، و اگر بشنوند شما را اجابت نمىكنند ، و روز قيامت شرك شما را انكار مىكنند و از شما تبرى مىجويند ؛ و اى پيامبر ، هيچ خبردهنده‌اى چون خداوند آگاه ، تو را از حقيقت امر آگاه نمىكند . ( 14 ) اى مردم ، شماييد كه به خدا نيازمنديد ، و خداست كه بىنياز است و كارهايش همه پسنديده و زيباست . ( 15 ) اگر بخواهد ، شما را هلاك مىسازد و از ميان مىبرد ، زيرا به شما نيازى ندارد ، و آن‌گاه آفريدگانى جديد مىآورد . ( 16 ) و اين كار بر خداوند دشوار نيست . ( 17 ) و هيچ‌كس بار گناه ديگرى را بر دوش نمىگيرد . پس اگر گرانبارى كه بار گناهش بر او سنگينى مىكند ، ديگرى را به سوى بار خويش فراخواند تا بار گناهش را او برگيرد پاسخى نمىشنود و چيزى از آن برداشته نمىشود ، هرچند خويشاوندش را فراخوانده باشد . اين تكذيب‌كنندگان رسالت [ كه خدا هدايتشان را نخواسته است ] ، از انذاره‌ها و هشدارهاى تو سودى نمىبرند . آنان چنانند كه گويا اصلا هشدارشان نداده‌اى . تو فقط كسانى را هشدار مىدهى و هشدار تو برايشان مفيد است كه در پى آن از خدا مىهراسند و از عذاب و كيفر او كه از ديدشان نهان است مىترسند و نماز را به پا مىدارند . اينان پاك و پاكيزه‌اند ، و هركه پاك شود جز اين نيست كه به سود خود پاك مىشود و نفع آن به خدا نمىرسد ، چرا كه بازگشت همگان [ پاكان و ناپاكان ] به سوى خداست . ( 18 )