ياد كن روزى را كه خداوند همهء آنان ( فرشتگانى كه پرستش مىشدند و پرستشگران آنان ) را گرد مىآورد ، سپس به فرشتگان مىگويد : آيا از اينكه اينان شما را مىپرستيدند ، خرسند بوديد . ( 40 )
فرشتگان مىگويند : خداوندا ، ما تو را از هركاستى و از اينكه تو را شريكى باشد ، منزّه مىشمريم ؛ تو ولىّ ما هستى نه آنان ؛ ما هيچگاه از اينكه آنان ما را عبادت مىكردند ، خشنود نبودهايم . آنان جنيان را مىپرستيدند و جنيان به اين پرستش شادمان بودند . آنان بيشترشان به جنيان ايمان داشتند . ( 41 )
پس امروز براى شما آشكار شد كه هيچكدام براى ديگرى نه سودى را در اختيار داريد تا آن را فراهم آوريد و نه مالك زيانى هستيد تا آن را دفع كنيد ؛ و امروز به كسانى كه با شرك ورزيدن خود ستم روا داشتند ، مىگوييم :
عذاب آتش را بچشيد ؛ همان آتشى كه پيوسته آن را دروغ مىشمرديد . ( 42 )
و هنگامى كه آيات روشن و ترديدناپذير ما بر آنان تلاوت شود ، سران شرك به پيروان خود مىگويند : محمّد پيامبر نيست ، او مردى است كه مىخواهد شما را از آنچه پدرانتان از ديرباز مىپرستيدند بازدارد .
و نيز مىگويند : اين چيزهايى كه آنها را كلام خدا مىنامد ، جز سخنى دروغ كه بر خدا بافته شده چيزى نيست . و كسانى كه كافر شدند ، دربارهء اين قرآن سراسر حق - آنگاه كه به ايشان رسيد - گفتند :
اين جز افسونى آشكار نيست . ( 43 )
اين مشركان ، حق آشكار را به پيروى از هواى خويش افسون مىخوانند و بر ادّعاى خود برهانى ندارند ، زيرا ما به آنان كتابهايى آسمانى ندادهايم كه آنها را فراگيرند و بتوانند حق را از باطل تشخيص دهند ؛ و پيش از تو پيامبرى كه بيمشان دهد به سويشان نفرستادهايم تا حقايق را بيان كند و آنان به استناد تعاليم او درست را از نادرست بازشناسند . ( 44 )
كسانى هم كه پيش از اين مشركان بودند آيات ما را دروغ شمردند ، در حالىكه اينان به يك دهم امكاناتى كه به آنان داده بوديم نرسيدهاند . آنان رسولان ما را تكذيب كردند و گرفتار عذاب شدند ؛ پس [ بنگرند كه ] عقوبت من چگونه بود ؛ آنگاه دريابند كه كيفر دادن اينان به راستى آسان است . ( 45 )
به مشركان بگو : من شما را فقط يك پند مىدهم و بدان توصيه مىكنم ، و آن اينكه به خاطر خدا ، دوتادوتا ، يا يكىيكى بهپا خيزيد ، آنگاه دربارهء پيامبر بينديشيد . هيچ نوع جنونى دامنگير او نيست . شما او را خوب مىشناسيد ؛ سالها همراه و همنشين شما بوده است . او جز پيامبرى نيست كه پيش از فرارسيدن عذابى سخت ، شما را از آن بيم مىدهد . ( 46 )
بگو : هرپاداشى كه در برابر رسالت خود از شما خواستهام مال خودتان باشد . من مزدى از شما نخواستهام و نمىخواهم . پاداش من جز بر عهدهء خدا نيست . او بر هرچيزى شاهد و ناظر است و كار مرا نيز خود نظاره مىكند . ( 47 )
بگو : همانا پروردگارم حق را مىافكند و به وسيلهء آن باطل را نابود مىكند . او به همهء نهانها بسى داناست . ( 48 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 433
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٤٣٣