تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 437

مساهمون:

ص٤٣٧
كافران كورند و مؤمنان بينا ، و كور و بينا برابر نيستند . ( 19 ) كافران در تاريكىها هستند و مؤمنان در روشنايى ، و هرگز تاريكىها و نور يكسان نيستند . ( 20 ) مؤمنان سرانجام در سايهء دلپذير بهشت درمىآيند و كافران در حرارت سوزان دوزخ ، و سايه و حرارت سوزان همسان نيستند . ( 21 ) مؤمنان زنده‌دلانند و كافران دل‌مردگان ، و هيچ‌گاه زندگان و مردگان برابر نيستند . خداست كه حق را به هركه بخواهد مىشنواند و او را هدايت مىكند ، و تو اى پيامبر ، نمىتوانى به كسانى كه چون مردگان در قبرها مدفونند حقيقت را بشنوانى و آنان را هدايت كنى . ( 22 ) تو فقط اخطاركننده‌اى و بايد مردم را از عذاب الهى بترسانى . ( 23 ) همانا ما تو را به حق فرستاديم تا مؤمنان را مژده‌رسان و كافران را هشداردهنده باشى . و اين پديده‌اى نو و بىسابقه نيست ؛ هيچ امتى نبوده مگر اين‌كه پيامبرى بيم‌دهنده در ميان آنان بوده و درگذشته است . ( 24 ) اگر مشركان تو را تكذيب مىكنند اندوهگين مباش ، كسانى هم كه پيش از اينان بودند پيامبران را تكذيب كردند ، در حالىكه رسولانشان براى آنان دلايل و معجزات روشن آوردند و نوشته‌هايى كه مشتمل بر ذكر خدا و بيان‌كنندهء حكمت و موعظه بود و نيز كتاب آسمانى روشنگر كه شرايع الهى را دربر داشت ، به آنان ارائه كردند . ( 25 ) آن‌گاه كسانى را كه كافر شدند به عذاب گرفتم ؛ پس [ بنگرند كه ] عقوبت من چگونه بود . ( 26 ) آيا نديده‌اى كه خدا از آسمان آبى نازل كرد ، و به وسيلهء آن ميوه‌هايى رنگارنگ برآورديم ؟ و آيا نديده‌اى كه برخى كوه‌ها رشته‌هايى راه‌مانند با رنگ‌هاى مختلف ؛ سفيد ، سرخ و سياه پررنگ مشكى هستند ؟ ( 27 ) و [ آيا نديده‌اى كه برخى ] از مردمان و جانوران و دام‌ها بسان ميوه‌جات و رشته‌كوه‌ها داراى رنگ‌هاى گوناگونند ؛ برخى سفيد و برخى سرخ و برخى سياه‌رنگ‌اند ؟ از ميان بندگان خدا تنها عالمانند كه از خدا مىهراسند و در برابر او خشوع مىورزند ، زيرا [ آنان دريافته‌اند كه ] خدا قاهرى است شكست‌ناپذير كه بايد از او بيم داشت ، و همو بسيار آمرزنده است و بايد مشتاق لقاى او بود . ( 28 ) همانا كسانى كه كتاب خدا ، قرآن را تلاوت مىكنند و نماز را با مداومت بر آن ، برپا داشته‌اند و از آنچه روزى آنان كرده‌ايم ، گاه در نهان براى دور ماندن از ريا و گاه آشكارا براى ترغيب ديگران ، انفاق كرده‌اند ، اينان به تجارتى اميد بسته‌اند كه هرگز كسادى ندارد و تباه نمىشود . ( 29 ) آنچه كرده‌اند بدين منظور است كه خدا پاداششان را به تمام و كمال به آنان عطا كند و از فضل خود به آنان افزون دهد . قطعا خدا لغزش‌هايشان را مىبخشد ؛ چرا كه او بسيار آمرزنده است ، و پاداش دستاوردشان را به آنان عطا مىكند و از فضل خود بر آن مىافزايد كه او بسيار سپاسگزار است . ( 30 )