آنچه از اين كتاب آسمانى به تو وحى كردهايم همه حق است و كتابهاى آسمانى پيش از خود را تأييد مىكند . قطعا خدا به بندگانش آگاه و بيناست . ( 31 )
سپس اين كتاب آسمانى را به كسانى از بندگانمان كه آنان را برگزيديم سپرديم تا امر آن را بر عهده گيرند و از آن بهره برند ؛ پس گروهى از آنان با ارتكاب گناهان بر خود ستم كردند ، و گروهى از آنان راه ميانه را در پيش گرفتند و در راه هدايت گام نهادند ، و گروهى از آنان در انجام كارهاى نيك به اذن خدا بر ديگران پيشى گرفتند و به درجات قرب الهى نايل آمدند . [ بدانيد ] اين امر [ سپردن قرآن به بندگان برگزيده ] تفضّلى بزرگ از جانب خداوند بر آنان است . ( 32 )
[ نتيجهء آن ] بهشتهاى هميشگى است كه وارثان قرآن بدان درمىآيند و در آنجا به دستوارههايى از طلا و به مرواريد درشت آراسته مىشوند و جامهشان در آنجا ابريشم خالص است . ( 33 )
گنهكارانشان مىگويند :
سپاس خداى را كه با جاى دادن ما در بهشت ، رنج و اندوه عالم برزخ را از ما زدود ، همانا پروردگارمان بسيار آمرزنده و سپاسگزار است . ( 34 )
همان كه ما را به فضل خود ، بىآنكه درخور آن باشيم ، به سراى جاودان درآورد ؛ سرايى كه هيچ رنجى در آن به ما نمىرسد و براى دستيابى به خواستههايمان هيچگونه ملال و خستگى به ما راه نمىيابد و هرچه مىطلبيم در اختيار ماست . ( 35 )
و كسانى كه كافر شدند ، آتش دوزخ براى آنان خواهد بود . حكم مرگشان صادر نمىشود تا بميرند ، و عذاب آتش نيز از آنان كاسته نمىشود . ما هركفرانپيشهاى را اينگونه سزا مىدهيم . ( 36 )
آنان در آتش دوزخ براى كمكخواهى فرياد برمىآورند و مىگويند : پروردگارا ، ما را از اينجا به درآور ، كه اگر چنين كنى كار شايسته خواهيم كرد ، غير از آنچه پيشتر مىكرديم كه ناروا بود . در پاسخ آنان گفته مىشود : هرگز چنين نخواهد شد ؛ مگر به شما عمرى نداديم كه هركس عبرتآموز بود در آن عبرت مىگرفت ؟ و پيامبرى بيمدهنده به سوى شما آمد و شما را از عذاب هشدار داد ، ولى شما عبرت نگرفتيد و ايمان نياورديد ؛ پس اين عذاب را بچشيد كه هيچ ياورى براى ستمگران نيست تا آنان را از عذاب رهايى بخشد . ( 37 )
همانا خداوند به آنچه در آسمانها و زمين نهان است داناست . به يقين او به انديشهها و نيّتهاى نهفته در سينهها آگاه است . ( 38 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 438
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٤٣٨