خداوند شب و روز را به گردش درمىآورد و هركدام را جايگزين ديگرى مىكند .
به راستى در اين جابهجايى براى اهل بصيرت نشانه و عبرتى است بر اينكه تنظيم امور هستى به دست اوست . ( 44 )
خداست كه همهء جنبندگان را از آبى كه داراى يك طبيعت است آفريد ؛ باوجوداين ، آنها داراى گونهها و انواع بسيارند ؛ برخى از آنها بر شكمشان مىخزند و برخى از آنها بر روى دو پا راه مىروند و برخى از آنها بر روى چهار پا راه مىروند . و خدا هرچه بخواهد مىآفريند ، زيرا او بر هرچيزى تواناست . ( 45 )
همانا ما آياتى كه بيانگر صفات خدا و روشنگر راه ايمان و كفر و توحيد و شرك است فروفرستاديم ، و خداوند هركه را بخواهد به راهى راست هدايت مىكند . ( 46 )
منافقان مىگويند : به خدا و پيامبر ايمان آورديم و به فرمان او و پيامبرش گردن نهاديم . ولى گروهى از آنان پس از اين اقرار روى مىگردانند و سرپيچى مىكنند . ولى هيچيك از اين دو گروه ايمان نياوردهاند . ( 47 )
و هنگامى كه نزاعى درگيرد و آنان به قانون خدا و داورى پيامبر فراخوانده شوند ، بىآنكه انتظار رود ، گروهى از آنان رويگردان مىشوند . ( 48 )
در صورتى كه اگر داورى پيامبر - كه هميشه حق است - به سود آنان باشد ، با حال اطاعت و تسليم به سوى او مىآيند . ( 49 )
آيا در دلهايشان مرضى هست ، يا در حقانيّت دينشان ترديد دارند ، يا مىترسند خداوند با حكمى ناحق به آنان ستم كند و پيامبرش با داورى نابحق ستم روا دارد ؟ نه ، اينها دليل رويگردانىشان نيست ، بلكه از آنروست كه آنان ستمكارند ، زيرا اظهار ايمان كردند و در دل تسليم نشدند . ( 50 )
ولى مؤمنان حقيقى هنگامى كه نزاعى ميانشان رخ دهد و به قانون خدا و داورى پيامبر فراخوانده شوند تا ميانشان داورى كند ، سخنشان جز اين نيست كه مىگويند : دعوت خدا را پذيرفتيم و بر اطاعت از خدا و پيامبرش گردن نهاديم . اينانند نيكبختان . ( 51 )
زيرا هركس از خدا و پيامبرش فرمان برد و از خدا بترسد و از او پروا كند ، تنها چنين كسانى به سعادت نايل مىگردند . ( 52 )
منافقان با سوگندهاى مؤكّد خود به خدا قسم خوردند كه اگر آنان را به جهاد در راه خدا فرمان دهى ، قطعا به سوى ميدان نبرد بيرون مىروند . به آنان بگو : سوگند ياد نكنيد ، زيرا جهاد در راه خدا طاعتى است كه ضرورت آن در دين شناخته شده است و وجوب آن در گرو سوگند نيست ، و اگر سوگندتان براى جلب رضايت خدا و پيامبر است ، بدانيد كه خدا به آنچه مىكنيد آگاه است و سوگندهاى شما او را فريب نمىدهد . ( 53 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 356
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٥٦