اى مؤمنان ، به مردان و زنان بىهمسرى كه از [ همكيشان ] شما هستند و به آن بندگان و كنيزانتان كه شايستگى ازدواج را دارند ، همسر دهيد . اگر تهيدستاند ، خداوند آنان را از فضل خود توانگر خواهد ساخت ، كه خداوند داراى بخششى گسترده است و به حال كسى كه صلاح او در گشايش است داناست . ( 32 )
و بايد كسانى كه هزينهء ازدواج و مخارج زندگى را نمىيابند پاكدامنى پيشه كنند و از كارهاى زشت بپرهيزند تا خداوند آنان را از فضل خود توانگر كند . و از ميان بردگانتان ، آنان كه مىخواهند با قراردادى مكتوب ثمن خود را بپردازند و آزادى خود را بازيابند ، اگر شايستگى اين كار را در آنان سراغ داريد ، درخواستشان را بپذيريد و با آنان قرارداد بنويسيد ، و از مالى كه خدا به شما ارزانى كرده است به عنوان زكات به ايشان بدهيد [ تا بتوانند بهاى خود را بپردازند . ] و اگر كنيزانتان خواهان عفّتاند ، براى دستيابى به متاع ناپايدار دنيا آنان را به زنا وادار نكنيد ، و هركس آنان را به اين كار وادار كند [ كيفر خواهد ديد و ] البته خداوند گناه كنيزان را پس از آنكه به اين كار زشت مجبور شدهاند مىآمرزد و رحمت خود را از آنان دريغ نمىدارد . ( 33 )
همانا ما آياتى روشنگر كه راه سعادت را به شما نشان مىدهد و شرحى از آنان كه پيش از شما درگذشتند - چه نيكانشان و چه تبهكارانشان - به سوى شما نازل كرديم تا كارهاى شايسته و ناشايسته را بشناسيد ، و براى تقواپيشگان شما نيز اندرزى فروفرستاديم . ( 34 )
خداوند نورى ( وجود آشكارى ) است كه آسمانها و زمين بدان پديدار شدهاند و براى او نورى ويژهء مؤمنان است . اين نور در مثل همچون چراغدانى است كه در آن چراغى باشد و آن چراغ در بلورى ، كه وزش باد شعلهاش را نلرزاند و از فروغش نكاهد . آن بلور چنان بدرخشد كه گويى اخترى تابان است . آن چراغ با روغنى كه از درخت پربركت زيتون فراهم آمده است افروخته مىشود ؛ درختى كه نه در جانب شرق است و نه در جانب غرب كه تنها يك سوى آن از تابش خورشيد بهره برد ؛ نزديك است روغن آن از شدّت صافى روشنى بخشد ، هرچند آتشى به آن نرسيده و شعلهورش نكرده باشد ؛ نورى است شديد بر روى نورى شديد .
خدا هركه را بخواهد ( شايسته بداند ) ، به نور هدايتش راه مىنمايد ، و خدا اين مثلها را براى مردم مىآورد و خدا به هر چيزى داناست . ( 35 )
آن چراغ پرفروغ در خانههايى است كه خدا رخصت داده است كه قدر و منزلت آنها رفعت يابد چرا كه رخصت داده است كه نام خدا در آنها برده شود . در آن خانهها هربامداد و عصرگاه مردانى او را تسبيح مىگويند ؛ ( 36 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 354
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٥٤