سورهء انعام / 6
بهنام خداوند گستردهمهر مهربان
ستايش از آن خداست كه آسمانها و زمين را آفريده و تاريكىها و نور را پديد آورده است ؛ با اين حال كسانى كه كافر شدند غير او را با پروردگارشان برابر مىكنند . ( 1 )
اوست آنكه شما آدميان را از گلى آفريد ، آنگاه براى شما سرآمدى مقرر داشت ، و سرآمدى كه تعيين شده و دگرگونى ندارد نزد اوست ؛ با اينحال شما در يكتايى او در ادارهء امور جهان ترديد مىكنيد . ( 2 )
و اوست خدا ، هم در آسمانها و هم در زمين ؛ كارهاى نهان و آشكار شما را مىداند ، و نيز حالات نفسانى شما را كه بر اثر اعمال نيك و بد فراهم مىآوريد مىداند . ( 3 )
و هيچ نشانهاى از نشانههاى پروردگارشان كه آشكاركنندهء حق است برايشان نيامد مگر اينكه از آنروى برتافتند . ( 4 )
زيرا آنان حق را آنگاه كه برايشان آمد دروغ انگاشتند ؛ پس به زودى اخبار و نتايج آنچه به مسخرهاش مىگرفتند به آنان خواهد رسيد . ( 5 )
آيا نديدهاند كه چه بسيار مردمى را كه پيش از آنان بودند هلاك كرديم ؟ مردمى كه به آنان در زمين توانايىهايى داده بوديم كه به شما آن توانايىها را ندادهايم ، و ابرهاى پرباران به سويشان گسيل كرديم تا بارانهاى سودمند بر آنان فروريزند ، و نهرهاى بسيارى را پديد آورديم كه از زير خانهها و قصرهايشان روان بود ، سپس آنان را به سبب گناهانشان نابود كرديم و پس از آنان مردمى ديگر پديد آورديم . ( 6 )
و اگر كتابى نوشته در كاغذ بر تو نازل مىكرديم و آنها آن را با دستهاى خود لمس مىكردند ، باز هم كسانى كه كافر شدهاند مىگفتند : اين جز سحرى آشكار نيست . ( 7 )
و گفتند : چرا فرشتهاى بر او نازل نمىشود تا نشانهاى بر راستى و درستى رسالت او باشد ؟ ولى اگر فرشتهاى هم نازل مىكرديم باز آنان ايمان نمىآوردند و در نتيجه كار به پايان مىرسيد و هلاك مىشدند و هيچ مهلتى نمىيافتند . ( 8 )