روزى كه خداوند همهء پيامبران را گرد مىآورد و به آنان مىگويد :
از مردمى كه به سويشان فرستاده شديد چه پاسخى به شما داده شد ؟ مىگويند : ما چنانكه بايد آگاهى نداريم ، تو هستى كه همهء نهانها را مىدانى . ( 109 )
زمانى [ را ياد كن ] كه خدا به عيسى ، پسر مريم گفت : نعمت مرا كه بر تو و مادرت ارزانى داشتم به ياد آور ، آنگاه كه تو را به وسيلهء « روح القدس » تأييد كردم ، كه با مردم در حالىكه نوزادى در گهواره بودى و هنگامى كه ميانسال شدى سخن مىگفتى ؛ و نعمت مرا به ياد آور ، آنگاه كه به تو كتاب آسمانى و حكمت و تورات و انجيل آموختم ، و آنگاه كه به اذن من از گل چيزى همانند شكل پرندگان مىساختى و در آنها مىدميدى پس به اذن من پرندگانى مىشدند ، و كور مادرزاد و كسى را كه دچار پيسى بود به اذن من بهبودى مىبخشيدى ، و آنگاه كه مردگان را به اذن من از گور زنده بيرون مىآوردى ، و آنگاه كه شرّ بنى اسرائيل را از تو بازگرداندم ، هنگامى كه آن معجزات را برايشان آوردى ، پس كسانى از آنان كه كفر ورزيدند گفتند : اين جز جادويى آشكار نيست . ( 110 )
و ياد كن نعمت مرا آنگاه كه به حواريون وحى كردم كه به من و پيامبرم ايمان بياوريد . گفتند : ايمان آورديم ، و گواه باش كه ما تسليم توييم . ( 111 )
ياد كن زمانى را كه حواريون گفتند : اى عيسى پسر مريم ، آيا پروردگار تو مىتواند براى ما از آسمان مائدهاى فروفرستد ؟ گفت :
اگر ايمان داريد از خدا پروا كنيد و پس از اين همهء نشانهها كه بر رسالت من است نشانهء ديگر مخواهيد . ( 112 )
گفتند : مىخواهيم از آن بخوريم و دلهايمان نيز بدان آرامش يابد ، و بدانيم كه در رسالت خود به ما راست گفتهاى و مىخواهيم از زمرهء گواهان آن مائدهء آسمانى باشيم . ( 113 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 126
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص١٢٦