همچنان كه خواهد آمد « 1 » .
و نيز بدان كه بعضى از علماء گفتهاند كه روزهء روز عرفه هرگاه هلال محقّق باشد و باعث ضعف از دعا و عبادت نباشد ، سنّت است « 2 » و اظهر در نظر حقير آن است كه روزهء روز عرفه بخصوصه سنّت نيست ، بلكه آن هم مانند روزهاى ديگر است كه ترغيبى در آن نرسيده است .
و همچنين بعضى روزهء روز عاشورا را به جهت حزن و اندوه ، مستحب دانستهاند « 3 » و اظهر عدم استحباب ، بلكه كراهت است ، همچنان كه مذكور خواهد شد « 4 » .
و از جمله روزههايى كه بعضى روزهء آن را سنّت دانستهاند ، روز دوشنبه است « 5 » و اقوى آن است كه سنّت نيست ، بلكه روزه نگرفتن آن بهتر است ، مگر هرگاه روز دوشنبه يكى از روزهايى واقع شود كه روزهء آن سنّت است . و از حضرت امام رضا عليه السّلام مروى است كه : « روز دوشنبه روز نحسى است كه حق تعالى در آن روز قبض روح پيغمبر خود را نمود و مصيبتى نرسيد به آل محمّد مگر در روز دوشنبه ، پس ما آن را شوم گرفتيم و دشمنان ما به آن روز تبرّك جستند . و روز عاشورا ، شهيد شد در آن حسين عليه السّلام و تبرّك جست به آن ابن مرجانه و شوم گرفتند آن را آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، پس هر كه روزه بگيرد اين دو روز را يا تبرّك بجويد به اين دو روز ، ملاقات خواهد كرد پروردگار را در حالتى كه قلب او مسخ شده خواهد بود و حشر او در قيامت با كسانى خواهد بود كه سنّت قرار دادهاند روزهء اين دو روز را و تبرّك جستهاند به اين دو روز » « 6 » .
و مخفى نماند كه از جمله روزههاى سنّت ، « روزهء تأديب » است . و آن عبارت
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 105 ، مبحث چهارم .
( 2 ) . محدّث بحرانى در الحدائق الناضرة 13 : 364 .
( 3 ) . مانند : شيخ در المبسوط 1 : 282 ، و محقق حلّى در المختصر النافع : 71 ، و علّامه در قواعد الأحكام 1 : 68 .
( 4 ) . ر . ك : ص 105 ، مبحث چهارم .
( 5 ) . علّامهء حلّى در تذكرة الفقهاء 6 : 199 ، م 136 .
( 6 ) . الكافي 4 : 146 / 5 ؛ تهذيب الأحكام 4 : 301 / 911 ؛ وسائل الشيعة 10 : 460 / 3 .