سيزدهم : روزهء روز « ترويه » است .
و آن ، روز هشتم ذى الحجّه است .
و از حضرت صادق عليه السّلام مروى است كه : « روزهء روز ترويه ، كفّارهء يك سال گناه است » « 1 » . و در بعضى احاديث ، گويا « شصت سال » نيز رسيده است « 2 » .
چهاردهم : روزهء ماه رجب ، همهء آن يا بعضى از آن .
مروى است از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كه فرمود كه : « هر كه جميع ماه رجب را روزه بدارد ، خداى تعالى خشنودى خود را براى او بنويسد و هرگز او را عذاب نكند » « 3 » .
و از حضرت صادق عليه السّلام مروى است كه : « هر كه روز اول ماه رجب را روزه بگيرد ، آتش جهنّم به قدر يك سال راه از او دور مىشود . و هر كه هفت روز از رجب را روزه بگيرد ، هفت در جهنّم به روى او بسته مىشود . و هر كه هشت روز را روزه بگيرد ، هشت در بهشت به روى او گشوده مىشود . و هر كه پانزده روز را روزه بگيرد ، هر حاجت كه از حق تعالى بخواهد ، برآورد . و هر كه بيست و پنج روز آن را روزه بگيرد ، گفته مىشود كه عمل را از سر بگير كه خدا گناهان تو را آمرزيده . و هر كه زياد كند ، خداى تعالى هم اجر او را زياد مىكند » « 4 » .
و از حضرت باقر عليه السّلام مروى است كه فرمود كه : « هر كه يك روز از اول ماه رجب را ، يا وسط آن ، يا آخر آن را روزه بگيرد ، واجب مىگرداند خدا از براى او بهشت را و مىگرداند او را با ما در درجهء ما در روز قيامت . و هر كه دو روز از رجب را روزه بگيرد ، گفته مىشود كه عمل را از سر بگير كه به تحقيق خدا آمرزيد گناهان گذشتهء تو را . و هر كه سه روز آن را روزه بگيرد ، گفته مىشود از براى او كه خدا آمرزيد گناهان گذشته و آيندهء تو را ، پس شفاعت كن از براى هر كه مىخواهى از برادران
هامش
( 1 ) . الفقيه 2 : 52 / 231 .
( 2 ) . روايتى در اين خصوص نيافتيم .
( 3 ) . المقنعة : 59 ؛ وسائل الشيعة 10 : 480 / 15 .
( 4 ) . الفقيه 2 : 55 / 243 ؛ وسائل الشيعة 10 : 471 / 1 .