پنجم : روزهء روز مبعوث شدن پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله بر خلق .
آن ، روز بيست و هفتم ماه رجب است . و در حديث معتبر وارد است كه : « روزهء اين روز ، ثواب روزهء شصت ماه را دارد » « 1 » و به روايت ديگر « هفتاد سال » « 2 » .
ششم : روزهء روز « دحو الارض » است
؛ يعنى روز پهن شدن زمين از زير خانهء كعبه بر روى آب .
در حديث بسيار معتبر وارد است كه : « هر كه اين روز را روزه بدارد ، مانند كسى است كه شصت ماه را روزه بدارد » « 3 » .
و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : « حق تعالى رحمت خود را در اين روز بر بندگان فرستاده است و روزهاش مثل روزهء هفتاد سال است » « 4 » .
هفتم : روزهء روز مباهله است .
و آن روز بيست و چهارم ذى الحجّه است ، بنا بر اشهر .
و در اخبار هر چند تصريح به استحباب روزهء اين روز نشده ، امّا نظر به آنكه بسيارى از علماء گفتهاند ، استحباب آن و فضيلت آن ، علاوه بر استحباب و فضيلت روزهء مطلق ، دور نيست .
هشتم : روزهء روز جمعه است .
و در ثواب روزهء آن احاديث بسيار است « 5 » .
و بعضى از علماء گفتهاند كه سنّت بودن روزه جمعه در وقتى است كه يك روز پيش از آن را با يك روز بعد از آن را به آن ضمّ كند و روزه گرفتن جمعه به تنهايى سنّت نيست « 6 » .
هامش
( 1 ) . أمالي الطوسي 1 : 43 ؛ وسائل الشيعة 10 : 448 / 4 .
( 2 ) . أمالي الصدوق : 470 / 7 ؛ وسائل الشيعة 10 : 448 / 3 .
( 3 ) . الفقيه 2 : 54 / 238 ثواب الأعمال : 104 ؛ وسائل الشيعة 10 : 449 / 1 .
( 4 ) . الاقبال : 312 ؛ وسائل الشيعة 10 : 451 / 8 .
( 5 ) . ن . ك : وسائل الشيعة 10 : 411 - 413 .
( 6 ) . علّامهء حلّى در مختلف الشيعة 3 : 369 ، م 97 ، اين قول را به ابن جنيد نسبت داده است .