آن فرمودند كه : « امّتهايى كه پيش از اين بودند ، هرگاه عذاب نازل مىشد بر ايشان ، در اين روزها نازل مىشد ، پس پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله اين روزهاى ترسناك را روزه گرفت » « 1 » .
و در حديث ديگر وارد است كه : « حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله اين روزها را روزه مىگرفت و مىفرمود كه اين روزه مقابل آن است كه كسى هميشه روزه بگيرد » « 2 » .
و احاديث در خصوص اينكه روزهء اين سه روز مقابل روزهء تمام عمر است ، بسيار است « 3 » .
و در حديث بسيار معتبر وارد است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمودند كه : « در وصيّت حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله از براى حضرت امير المؤمنين بود كه فرمودند كه يا على ! وصيّت مىكنم تو را در نفس تو به چند خصلت - تا بعد از شمردن آنها فرمود كه - ششم از آن خصلتها اخذ كردن نسبت من است در نماز من و روزهء من و تصدّق من . امّا نماز ، پس پنجاه ركعت و امّا روزه ، پس سه روز در هر ماهى ، پنجشنبهء در اول و چهارشنبهء در وسط و پنجشنبهء در آخر » « 4 » .
و بدان كه هرگاه كسى روزهء اين سه روز را ترك كند ، سنّت است كه قضا كند ، مگر هرگاه به جهت سفر كردن ترك كرده باشد ، كه در اين صورت قضاى آن سنّت نيست . و بعضى گفتهاند كه هرگاه به جهت مرض هم ترك كرده باشد ، قضاى آن سنّت نيست « 5 » و حقّ آن است كه در اين صورت باز سنّت است .
و جايز است كه اين روزه را در تابستان تأخير بيندازد و عوض آن را در زمستان بگيرد .
و اگر كسى عاجز باشد از گرفتن آن ، سنّت است كه به عوض هر روزى يك
هامش
( 1 ) . الفقيه 2 : 49 / 201 ؛ وسائل الشيعة 10 : 415 / 1 .
( 2 ) . معاني الأخبار : 234 ؛ وسائل الشيعة 10 : 421 / 13 .
( 3 ) . وسائل الشيعة 10 : 417 / 5 ؛ 419 / 8 ؛ 412 / 12 ؛ 422 / 15 ؛ 424 / 19 ؛ 425 / 22 ؛ 428 / 31 و 32 .
( 4 ) . الكافي 8 : 79 / 33 ؛ وسائل الشيعة 15 : 181 / 2 .
( 5 ) . محدّث بحرانى در الحدائق الناضرة 13 : 353 ، احتمال آن را داده است .