او باشند ، كه در اين صورت افضل اين است كه افطار كند و بعد از آن نماز كند .
و بعضى از علماء گفتهاند كه هرگاه گرسنه يا تشنه باشد و نفس او منازعه كند ، افضل تقديم افطار است « 1 » . و بعضى گويند : در اين صورت نيز افضل تقديم نماز است « 2 » .
و اظهر آن است كه اگر اين قدر گرسنه باشد يا تشنه كه بىطاقت باشد و باعث آن شود كه نتواند نماز را با حضور قلب و خشوع دريابد ، افضل تقديم افطار است و در غير اين صورت ، بهتر آن است كه نماز را مقدّم دارد .
هامش
( 1 ) . مانند : محقّق در شرائع الإسلام 1 : 182 ، و علّامه در قواعد الأحكام 1 : 388 ، و شهيد در الدروس الشرعيّة 1 :
279 .
( 2 ) . مدارك الأحكام 6 : 192 .