فصل پنجم در بيان وقت روزه
بدان كه وقت روزه روز است و در شب روزه صحيح نيست . پس هرگاه كسى نذر كند كه در شب روزه بگيرد ، نذر او منعقد نمىشود . و همچنين هرگاه كه نذر كند كه روز را با شب با هم بگيرد .
و اوّل روز طالع شدن صبح صادق است ، بالاتّفاق . و آن اول وقتى است كه بايد امساك نمود از امورى كه باعث بطلان روزه مىشوند ، يا حرام است بر روزهدار ارتكاب آنها .
و آخر وقت روزه - و آن اول وقتى است كه جايز است افطار كردن - غروب است ، و ليكن خلاف است در اينكه غروب به چه چيز متحقّق مىشود . و مشهور آن است كه اول مغرب وقت بر طرف شدن سرخى است از جانب مغرب . و حقّ ، همچنان كه والد ماجد حقير - طاب ثراه - اختيار فرمودهاند ، آن است كه اول وقت مغرب وقتى است كه قرص آفتاب پنهان شود ؛ يعنى هرگاه آفتاب از بلندىها ، چون درختان و بناها و كوهها بر طرف شود ، وقت مغرب است و افطار كردن جايز است و موقوف بر زوال سرخى از جانب مشرق نيست ، و اگر چه احوط آن است كه پيش از زوال سرخى افطار نكند .